چندرسانه ای

سلطان یهودی قمار، ایران را تهدید می‌کند

شلدون آدلسون کیست و چرا مورد عتاب رهبری قرار گرفت؟

سؤالی که در ذهن بسیاری خطور می‌کند این است که رهبر انقلاب در فرمایشات خود به اظهارات کدام سیاستمدار آمریکایی اشاره کردند؟ اشاره رهبر انقلاب به اظهارات "شلدون آدلسون"، پشتیبان وفادار و همیشگی رژیم صهیونیستی و از بزرگترین حامیان مالی حزب جمهوریخواه آمریکا بود.

رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در آستانه روز تسخیر لانه جاسوسی در دیدار پرشور هزاران نفر از دانشجویان و دانش آموزان با اشاره به سخنان یکی از سیاستمداران آمریکایی که خواستار بمباران اتمی ایران شده بود، خاطرنشان کردند: اگر آمریکایی‌ها راست می‌گویند که در مذاکرات جدی هستند، باید به دهان این افراد یاوه‌گو بزنند و دهان آن‌ها را خرد کنند.  اما سؤالی که در ذهن بسیاری خطور می‌کند این است که رهبر انقلاب در فرمایشات خود به اظهارات کدام سیاستمدار آمریکایی اشاره کردند؟ اشاره رهبر انقلاب به اظهارات "شلدون آدلسون"، پشتیبان وفادار و همیشگی رژیم صهیونیستی و از بزرگ‌ترین حامیان مالی حزب جمهوری‌خواه آمریکا بود.

 

میریام آکشورن

«میریام آکشورن» در 1946 در اسرائیل متولد شد. والدین او، «منوشا» و «سیم‌ها فاربستاین» از لهستان مهاجرت کردند و درحیفا ساکن شدند. «میریام» با پزشکی از تل‌آویو، دکتر «آریل آکشورن» ازدواج کرد که از او دو دختر داشته و سپس طلاق گرفت. از دهه 1970، همسر آینده او «آدلسون» به همراه همسرش «ساندرا» در ماساچوست زندگی کرده و سه فرزند، «میشل»، «گری» و «شلی» را به فرزندی قبول کردند. آنها در 1988 از هم جدا شدند.

میریام آکشورن

«میریام آکشورن» در 1946 در اسرائیل متولد شد. والدین او، «منوشا» و «سیم‌ها فاربستاین» از لهستان مهاجرت کردند و درحیفا ساکن شدند. «میریام» با پزشکی از تل‌آویو، دکتر «آریل آکشورن» ازدواج کرد که از او دو دختر داشته و سپس طلاق گرفت. از دهه 1970، همسر آینده او «آدلسون» به همراه همسرش «ساندرا» در ماساچوست زندگی کرده و سه فرزند، «میشل»، «گری» و «شلی» را به فرزندی قبول کردند. آنها در 1988 از هم جدا شدند.

تندروهای یهودی

آدلسون با تندروهای یهودی ارتباطی وثیق دارد.او از دوستان نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل است و کمک‌های گسترده مالی‌اش به جمهوری‌خواهان آمریکا و مراکز مطالعاتی طرفدار اسراییل در واشنگتن او را به یکی از پرنفوذترین حامیان  گروه‌های طرفدار تحریم و برخورد نظامی با ایران تبدیل کرده است.

شلدون گری آدلسون

«آدلسون» در محله دورچستر شهر بوستون، ماساچوست متولد شد و فرزند «سارا» و «آرتور آدلسون» بود. خانواده او اوکراینی یهودی بودند. پدر او راننده تاکسی و مادرش مدیر یک مغازه بافندگی بود. او حرفه کسب‌وکار خود را در سن 12 سالگی آغاز کرد. او در سن 12 سالگی شروع به فروش روزنامه کرد و در سن 16 سالگی کسب‌وکار وندینگ ماشین به راه انداخت.

سندز کازینو

در سال 1988 «آدلسون» و شرکایش، هتل و کازینوی سندز در لاس‌وگاس، پاتوق سابق «فرانک سیناترا» و «رَت پَک» را خریداری کردند تا بدین وسیله یک منبع کسب و کار جدید از صنعت نمایش را وارد لاس‌وگاس کنند. «آدلسون» و شرکایش یک سال بعد «سندز اکسپو و کانونشن سنتر» (نمایشگاه و مرکز همایش سندز) را ساختند که در آن زمان تنها مرکز همایش متعلق به بخش خصوصی در آمریکا بود.

کامدکس

منبع اصلی ثروت و سرمایه کنونی «آدلسون»، نمایشگاه تجارت کامپیوتر «کامدکس» بود که او و شرکایش آن را برای صنعت کامپیوتر توسعه دادند؛ نخستین نمایشگاه مربوط به سال 1979 بود. این نمایشگاه در اکثر سال‌های دهه‌های 80 و 90 میلادی نمایشگاه برتر تجارت کامپیوتر بود.در سال 1995، «آدلسون» و شرکایش کامدکس را به قیمت 862 میلیون دلار به «شرکت سافت‌بانک» ژاپن فروختند؛ سهم «آدلسون» از این معامله 500 میلیون دلار بود.

سلطان یهودی قمار

آدلسون در میزگردی در دانشگاه «یشیوا» در 22 اکتبر 2013، گفت که آمریکا باید در مورد برنامه هسته‌ای ایران جدی‌تر باشد. مناقشه از آنجا آغاز شد که او گفت: شما گوشی تلفن را برداشته و با جایی در نبراسکا تماس گرفته و می‌گویید: «بسیار خوب، پرتاب کنید» و سلاحی اتمی توسط موشک‌های بالستیک در میان صحرا اصابت کرده و به هیچ‌کس جز چند مار زنگی یا عقرب یا شبیه آن آسیبی نمی‌زنند. 

 

شلدون آدلسون

شلدون گری آدلسون متولد 4 اوت 1933 یک سرمایه‌دار ۸۰ ساله آمریکایی و دارنده بزرگ‌ترین کازینو بین‌المللی است. او رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل کازینو «لاس‌وگاس سندز»، شرکتِ مادرِ «ونیشن ماکائو لیمیتد» است که «ونیشن ریزورت هتل کازینو» و «سندز اکسپو و کانونشن سنتر» را اداره می‌کند.

 

سلطان یهودی قمار، ایران را تهدید می‌کند!

آدلسون در میزگردی در دانشگاه «یشیوا» در 22 اکتبر 2013، گفت که آمریکا باید در مورد برنامه هسته‌ای ایران جدی‌تر باشد. مناقشه از آنجا آغاز شد که او گفت: شما گوشی تلفن را برداشته و با جایی در نبراسکا تماس گرفته و می‌گویید: «بسیار خوب، پرتاب کنید» و سلاحی اتمی توسط موشک‌های بالستیک در میان صحرا اصابت کرده و به هیچ‌کس جز چند مار زنگی یا عقرب یا شبیه آن آسیبی نمی‌زنند. 
 

او به توضیح این مطلب ادامه داد و گفت که بعد از نشان دادن زور و تهدید به تهران، آمریکا خواهد گفت: «اگر شما (ایران) صلح‌طلب باشید، فقط باید روند برنامه خود را معکوس کنید و ما تضمین می‌کنیم که شما می‌توانید تأسیسات انرژی هسته‌ای را برای مقاصد الکتریسیته و انرژی داشته باشید.» سخنگوی «آدلسون» به خبرنگاران گفت که «واضح است که سخنان آدلسون در مورداستفاده از بمب اتم جدّی نبوده» و گفت که وی «از اغراق استفاده کرده تا بگوید که... عمل مهم‌تر از کلام است.»

 

شلدون آدلسون سرمایه‌دار یهودی آمریکایی و یکی از ثروتمندترین افراد جهان است.

 

شلدون آدلسون سرمایه‌دار یهودی آمریکایی و یکی از ثروتمندترین افراد جهان است. وی سهام‌دار عمده، رئیس هیئت‌مدیره و مدیر عامل شرکت سَندز لاس‌وگاس، مالک بسیاری از هتل‌ها و کازینوها در سراسر جهان از جمله در شهرهای لاس‌وگاس و پنسیلوانیا در ایالات‌متحده آمریکا، ماکائو در جمهوری خلق چین و سنگاپور است. وی همچنین مالک روزنامه عبری اسرائیل امروز و از «حامیان مالی عُمده» حزب جمهوری‌خواه در ایالات‌متحده آمریکا و حزب لیکود در اسرائیل است.

وی یهودی‌تبار است و تاکنون ده‌ها میلیون دلار به سازمان‌های عمدتاً یهودی در سراسر جهان، کمک مالی کرده است. "شلدون آدلسون" یکی از سرسخت ترین مخالفان باراک اوباماست و در انتخابات سال گذشته ریاست جمهوری این کشور نزدیک به صد میلیون دلار به گروه‌های حامی "میت رامنی" رقیب جمهوری‌خواه اوباما کمک کرد.

آدلسون از دوستان بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل است و کمک‌های گسترده مالی‌اش به جمهوری‌خواهان آمریکا و مراکز مطالعاتی طرفدار اسراییل در واشنگتن او را به یکی از پر نفوذترین حامیان گروه‌های طرفدار تحریم و برخورد نظامی با ایران تبدیل کرده است. اما اسم وی دوباره هنگامی بر سر زبان‌ها افتاد که در اظهارنظری غیرمنتظره در 22 اکتبر 2013 در دانشگاه یشیوا گفت رییس‌جمهور آمریکا باید اول به ارتش دستور بدهد یک بمب اتمی بر روی کویر ایران بیندازد.

 سلطان قمار آمریکا: «چرا این باید منصفانه باشد که من درصد بیشتری مالیات نسبت به دیگران بپردازم؟» 

 

شلدون گری آدلسون متولد 4 اوت 1933 یک سرمایه‌دار ۸۰ ساله آمریکایی و دارنده بزرگ‌ترین کازینو بین‌المللی است. او رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل کازینو «لاس‌وگاس سندز»، شرکتِ مادرِ «ونیشن ماکائو لیمیتد» است که «ونیشن ریزورت هتل کازینو» و «سندز اکسپو و کانونشن سنتر» را اداره می‌کند. او همچنین مالک روزنامه عبری «اسرائیل هیوم» (اسرائیل امروز) است. نام «آدلسون» از اکتبر 2013 به‌عنوان دوازدهمین فرد ثروتمند جهان وارد لیست شد و ارزش خالص ثروت وی 34.4 میلیارد دلار برآورد شده است. او پیش از این در فهرست «فوربز 400» به عنوان دوازدهمین فرد ثروتمند آمریکایی قرارگرفته بود.

 

کودکی و تحصیلات

«آدلسون» در محله دورچستر شهر بوستون، ماساچوست متولد شد و فرزند «سارا» و «آرتور آدلسون» بود. خانواده او اوکراینی یهودی بودند. پدر او راننده تاکسی و مادرش مدیر یک مغازه بافندگی بود. او حرفه کسب‌وکار خود را در سن 12 سالگی آغاز کرد. او در سن 12 سالگی شروع به فروش روزنامه کرد و در سن 16 سالگی کسب‌وکار وندینگ ماشین (دستگاه خودکاری که‌ با انداختن‌ پول‌ در آن‌ جنس‌ بیرون‌ مى‌دهد) به راه انداخت. وی وارد مدرسه حرفه‌ای شد تا تند‌نویس دادگاه شود اما بعداً به ارتش پیوست.

 

 

وی به عنوان کارگزار وام مسکن، مشاور سرمایه‌گذاری و مشاور مالی فعالیت کرد. پس از آن که از ارتش مرخص شد، کسب‌وکار فروش جبعه‌های لوازم آرایشی را آغاز کرد و سپس کسب و کار دیگری با عنوان «دی آیس ایت» (آن را یخ‌زدایی کن) اسپریی شیمیایی که به شیشه جلوی یخ زده اتومبیل‌ها را آب می‌کرد، به راه انداخت. در دهه 60 میلادی، وی کسب و کار تورهای چارتر را آغاز کرد. «آدلسون» وارد کالج شهر نیویورک شد اما از ادامه آن انصراف داد.

 

حرفه و کسب و کار

کامدکس (COMDEX)

منبع اصلی ثروت و سرمایه کنونی «آدلسون»، نمایشگاه تجارت کامپیوتر «کامدکس» بود که او و شرکایش آن را برای صنعت کامپیوتر توسعه دادند؛ نخستین نمایشگاه مربوط به سال 1979 بود. این نمایشگاه در اکثر سال‌های دهه‌های 80 و 90 میلادی نمایشگاه برتر تجارت کامپیوتر بود. در سال 1995، «آدلسون» و شرکایش کامدکس را به قیمت 862 میلیون دلار به «شرکت سافت‌بانک» ژاپن فروختند؛ سهم «آدلسون» از این معامله 500 میلیون دلار بود.

 

- سندز کازینو (Sands Casino)

لاس‌وگاس، نوادا

در سال 1988 «آدلسون» و شرکایش، هتل و کازینوی سندز در لاس‌وگاس، پاتوق سابق «فرانک سیناترا» و «رَت پَک» را خریداری کردند تا بدین وسیله یک منبع کسب و کار جدید از صنعت نمایش را وارد لاس‌وگاس کنند. «آدلسون» و شرکایش یک سال بعد «سندز اکسپو و کانونشن سنتر» (نمایشگاه و مرکز همایش سندز) را ساختند که در آن زمان تنها مرکز همایش متعلق به بخش خصوصی در آمریکا بود.

در سال 1991، هنگامی‌که «آدلسون» همراه با همسر دومش «میریام» برای ماه عسل به ونیز رفته بود، ایده ساخت یک هتل خاص و عظیم به او الهام شد. او «سندز» را کاملاً خراب کرد تا «ونیشن»، یک هتل و کازینو با تم ونیزی را بسازد. در سال 2003، برج 1013 سوئیتی ونیزیا به این مجموعه اضافه شد؛ و 4049 سوئیت؛ 18 رستوران و یک مرکز خرید با کانال‌های آب، قایق و ملوانان آوازخوان به هتل افزوده گشت.

در اوت 2007، «آدلسون»، «ونیشن ماکائو ریزورت هتل» 2.4 میلیارد دلاری را در کوتای افتتاح کرد و اعلام نمود که قصد دارد یک محوطه وسیع و متمرکز را ایجاد نماید که آن را «کوتای استریپ» می‌نامید. «آدلسون» گفت که قصد دارد هتل‌های دیگری را تحت برندهایی نظیر «فور سیزنز» (چهارفصل)، «شرایتون» و «سنت رجیس» افتتاح نماید. چنین برنامه‌ریزی شده بود که «لاس‌وگاس سندز» ِ او تا سال 2010، 12 میلیارد دلار روی «کوتای استریپ» سرمایه‌گذاری کرده و 20000 اتاق هتل در آن‌جا بسازد.

 

 

 پنسیلوانیا

در اواخر دهه نخست 2000 میلادی، «آدلسون» و سازمان تصمیم گرفتند کازینویی در پنسیلوانیا بسازند. این مجموعه یکی از 5 کازینوی مستقلی بود که در سال 2006 از طرف هیئت کنترل بازی‌های پنسیلوانیا مجوز دریافت کرد. این کازینو در 22 مه 2009 افتتاح شد. بازی‌های میزی در 18 جولای 2010 آغاز شدند. هتل در 27 مه 2011 بازگشایی شد. «آدلسون» اظهار داشت، «اگر ما فرصت ساخت یک مجموعه یکپارچه را داشته باشیم، یک کار را خواهیم کرد. به گمان ما این کار موجب جذب مشتریان و درآمد مالیات برای ایالات پنسیلوانیا و لی والی و شهرهای درون آن می‌گردد.»

در سال 2010، در حین رکود اقتصادی جهانی در اواخر دهه نخست 2000، «آدلسون» به مجله وال‌استریت گفت، «اگر امروز حق انتخاب داشتیم، احتمالاً این پروژه را آغاز نمی‌کردیم.»

 

 

ماکائو، چین

«آدلسون» پیشگام یک پروژه عظیم برای آوردن نام «سندز» به ماکائو، شهر قماربازی چینی که تا دسامبر 1999 مستعمره پرتغال بود، شد. «سندز ماکائو» که یک میلیون فوت مربع مساحت داشت، هنگامی که در مه 2004 افتتاح گشت، تبدیل به نخستین کازینو به سبک وگاس در جمهوری خلق چین شد. «آدلسون» توانست سرمایه‌گذاری 265 میلیون دلاری آغازین خود را در عرض یک سال بازیابد و از آن‌جا که او صاحب 69% از سهام بود، هنگامی‌که در دسامبر 2004 سهام عمومی را دریافت کرد، ثروت خود را افزایش داد. از زمان افتتاح «سندز ماکائو»، ثروت شخصی «آدلسون» بیش از چهارده برابر شده است. گفته می‌شود سازمان «آدلسون» به علت نقض احتمالی قوانین شیوه‌های فساد خارجی مرتبط با پرداخت‌های انجام‌شده به یک وکیل ماکائویی، تحت بازرسی‌های فدرال قرارگرفته است.

 

 

خلیج مارینا، سنگاپور

در مه 2006، «لاس‌وگاس سندز» یک مجوز شدیداً رقابتی برای ساخت یک مجموعه کازینو در خلیج مارینا دریافت کرد. این کازینوی جدید، با نام «مارینا بِی سندز»، در سال 2010 افتتاح شد و شایعه بود که 5.5 میلیارد دلار هزینه داشته است. این مجموعه شامل یک مرکز خرید، مرکز همایش و 2500 اتاق لوکس هتل می‌باشد.

 

مطبوعات اسرائیل

«آدلسون» در سال 2007 پیشنهادی ناموفق برای خرید روزنامه اسرائیلی «معاریو» ارائه کرد. هنگامی که این تلاش با شکست روبرو شد، او برنامه‌هایی موازی را برای انتشار یک روزنامه رایگان برای رقابت با روزنامه «اسرائیلی»، روزنامه‌ای که او در سال 2006 به صورت مشترک تأسیس کرده اما آن را رها ساخته بود، جلو برد. نخستین نسخه از روزنامه جدید «اسرائیل هایوم» (اسرائیل امروز) در 30 جولای 2007 منتشر شد.

بر اساس نظرسنجی «شاخص گروه هدف» (TGI) که در جولای 2011 منتشر شد، «اسرائیل امروز» که بر خلاف دیگر روزنامه‌های اسرائیلی به‌صورت رایگان توزیع می‌گردد، چهار سال پس از آغاز به کار خود تبدیل به روزنامه شماره یک (در روزهای کاری هفته) شد. این نظرسنجی نشان داد که «اسرائیل امروز» 39.3% خواننده داشت، «یدیعوت آحارنوت» (آخرین خبر) 37%، «ماریو» 12.1% و «هاآرتص» (کشور) 5.8%؛ اما نسخه آخر هفته «یدیعوت آحارنوت» همچنان با 44.3% خواننده، در مقایسه با 31% خواننده برای نسخه آخر هفته «اسرائیل امروز»، 14.9% خواننده برای «ماریو» و 6.8% برای «هاآرتص» در صدر قرار داشت. قبلاً در نظرسنجی TGI برگزار شده در جولای 2010 نیز تقریباً چنین روندی مشاهده‌شده بود.

در سال 2011، مطبوعات اسرائیلی اعلام کردند که «آدلسون» از پاپوشی که در «کانال 10» اسرائیلی برای وی درست شده بود و در آن ادعا کرده بودند که او مجوز کازینو در لاس‌وگاس را به شکلی نامناسب و از طریق ارتباطات سیاسی به دست آورده است، ناراضی و ناخرسند است. پس از آن که «آدلسون» تهدید به طرح دعوی در دادگاه کرد، آن شبکه بابت ادعاهای خود عذرخواهی کرد. این امر به نوبه خود منجر به استعفای «رودر بنزیمن»، سرپرست اخبار؛ «روتی یووال»، سردبیر اخبار؛ و «گای زُهر»، گوینده اخبار که به این عذرخواهی اعتراض کرده بودند شد. پس از دو ماه مذاکره، مقام ثانویه اسرائیل برای تلویزیون و رادیو حکم داد که اگرچه عیب و نقص‌هایی در شیوه انجام عذرخواهی وجود داشته، اما تصمیم اخذ شده مبنی بر عذرخواهی صحیح و مناسب بوده است.

 

 

بوقلمون سیاسی

«آدلسون» در یک سرمقاله وال‌استریت با عنوان «من دموکرات‌ها را رها نکردم. آن‌ها مرا تنها گذاشتند»، سه دلیل برای اینکه حزب سیاسی خود را تغییر داد ارائه می‌کند. اول به سیاست خارجی رجوع کرده و به نظرسنجی موسسه گالوپ اشاره می‌کند که نشان می‌دهد جمهوری‌خواه‌ها بیش از دموکرات‌ها حامی اسرائیل هستند. دوم به آماری رجوع می‌کند که نشان می‌دهد جمهوری‌خواه‌ها خیّرتر و نیکوکارتر از دموکرات‌ها هستند. «آدلسون» در حمایت از این ادعا از گزارش «سوابق بشردوستی» استفاده می‌کند که در آن پس از بررسی داده‌های مالیاتی IRS، نتیجه‌گیری شده که ایالت‌هایی که به جمهوری‌خواهان رأی داده‌اند نسبت به ایالاتی که به دموکرات‌های رأی داده‌اند کمک بیشتری به نهادهای خیریه کرده‌اند. او چنین می‌نویسد، «مطمئنم پدر من، کسی که یک صندوق صدقات برای کمک به فقرا در خانه‌مان نگه می‌داشت [!!!]، از حقیقتی که در مورد دموکرات‌های مدرن فاش شده دلخور می‌شد.» و این موضوع او را به سمت سومین دلیل خود (سیاست اقتصادی) برای رها کردن حزب دموکرات هدایت می‌کند.

 

پدر من، یک صندوق صدقات برای کمک به فقرا در خانه‌مان نگه می‌داشت [!!!]


او می‌نویسد:

دموکرات‌ها احتمالاً پاسخ خواهند داد که مالیات و خدمات دولتی ابزار بهتری برای کمک به فقرا و محرومان هستند؛ و بله دولت قطعاً باید نقش خود را ایفا کند؛ اما وقتی شما به ایالاتی نگاه می‌کنید که در آن‌ها دموکرات‌ها سال‌ها از سلطه تک‌حزبی خود بهره برده‌اند (کالیفرنیا، ایلینوی، نیویورک)، به این نتیجه می‌رسید که سیاست‌های آزادی‌خواهانه آنان به هیچ‌وجه وعده‌هایشان برای عدالت اجتماعی را عملی نساخته است. به عنوان مثال، ایالت زادگاه رئیس جمهور «اوباما» را در نظر بگیرید. در ماه اکتبر، یک بررسی غیرحزبی از بودجه ایلینوی که توسط کارگروه ویژه بحران بودجه ایالتی انجام شد، نشان داد که ایلینویِ آزادیخواه از رکود اقتصادی، جمعیتی و اجتماعی رنج می‌برد؛ و بر اساس این گزارش، ایالت چمنزار (همان ایالت ایلینوی)، بدترین رتبه اعتباری را در کشور دارد و ازلحاظ میزان بدهی عمومی به ازای هر سرانه در دومین جایگاه فهرست قرار می‌گیرد.

«آدلسون»‌ سپس از «والتر راسلمید»، کارشناس علوم سیاسی نقل‌قول‌هایی ارائه می‌کند، کسی که به ادعای «آدلسون»، در امریکن اینترست «نتایج غم‌انگیز این یافته‌ها را خلاصه کرده است»:

سیاستمداران ایلینوی، از جمله رئیس جمهور کنونی ایالات متحده، یکی از ایالت‌های کشور را که به طور بالقوه می‌تواند یکی از مرفه‌ترین و پویاترین ایالت‌ها باشد ویران ساخته‌اند، میلیون‌ها نفر از کودکان فقیر را محکوم به تحصیلات زیر حد استاندارد نموده‌اند، در حفظ زیرساخت‌های حیاتی شکست خورده‌اند، توسعه کسب و کار و رشد را از طریق مالیات‌های ناپایدار و سیاست‌های نظارتی در نطفه خفه کرده‌اند و نتوانسته‌اند مطالبات اتحادیه‌های بخش دولتی را برآورده سازند.

«آدلسون» از مقاله خود در مورد باورهای سیاسی‌اش بدین شکل نتیجه گیری می‌کند:

اگرچه من با تمامی مواضع جمهوری‌خواهان موافق نیستم (در مورد بسیاری از معضلات اجتماعی من یک لیبرال هستم)، اما برای من دلایل کافی در این حزب وجود دارد که بدانم انتخاب صحیحی داشته‌ام. من بر این باور هستم که این همان انتخابی است که همسایگان یهودی مهاجر قدیمی من هم می‌کردند. آن‌ها اجازه نمی‌دادند اندکی اختلاف‌نظر با جمهوری‌خواهان، اهمیت حمایت از حزبی که از دموکراسی‌های لیبرالی نظیر اسرائیل بیشتر پشتیبانی می‌کند، حزبی که روحیه نیکوکاری را بیشتر محقق می‌سازد و حزبی که سیاست‌های اقتصادی آن قطعاً برای آمریکایی‌هایی که اکنون به دنبال شغل هستند بهتر است، تباه و بی‌ارزش سازد. حزب دموکرات دیگر آن گونه که قبلاً بوده نیست.

 

آدلسون با تندروهای یهودی ارتباطی وثیق دارد، او از دوستان نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل است و کمک‌های گسترده مالی‌اش به جمهوری‌خواهان آمریکا و مراکز مطالعاتی

طرفدار اسراییل در واشنگتن او را به یکی از پرنفوذترین حامیان  گروه‌های طرفدار تحریم و برخورد نظامی با ایران تبدیل کرده است.
 

هم سیاستمداران لیبرال و هم سیاست‌مداران دموکرات، انگیزه‌های دیگری را هم برای تغییر حزب «آدلسون» ارائه کرده‌اند. با استناد بر نیویورکر، او به یکی از همکارانش گفته، «چرا این باید منصفانه باشد که من درصد بیشتری مالیات نسبت به دیگران بپردازم؟»

«آدلسون» در مصاحبه‌ای با فوربز، دولت اوباما را زیر سؤال برد:

آن‌چه مرا می‌ترساند ادامه یافتن اقتصاد سوسیالیستی است که تقریباً به مدت چهار سال آن را تجربه کرده‌ایم. این موضوع مرا می‌ترساند چون توزیع مجدد ثروت مسیری به سمت سوسیالیسم بیشتر و کنترل بیشتر زندگی مردم توسط حکومت است. آن‌چه مرا می‌ترساند عدم پاسخگویی دولت به مردم است. سیاست‌های داخلی ایالات متحده برای من بسیار مهم است چون شاهد آن هستم که مواردی که این کشور را بی‌نظیر ساخته بود، اکنون در حال تبدیل به کپی‌برداری از کشورهای دیگر است. ... من از این می‌ترسم که مردم روز به روز بیشتر تمایل پیدا کنند که به جای آن که ببخشند، دریافت کنند. مردم کمتر حاضر به شراکت هستند. بشردوستی و نیکوکاری رشد زیادی ندارد و انتظارات از دولت بیشتر شده است. من معتقدم که مردم به خود خواهند آمد و اجازه نخواهند داد تلاش‌های دولت فعلی برای سوسیالیستی کردن کشور به نتیجه برسد. دموکراسی سوسیالیستی بی‌معنی است، چون دیگر دموکراسی محسوب نمی‌شود.

 

بحث «دیلِی»

در دادگاه پرونده «سوئن»، «بیل وایدنر»، مدیر شرکت «لاس‌وگاس سَندز آدلسون»، در مورد مکالمه تلفنی «آدلسون» و دوست آن زمان وی «تام دیلِی»، رهبر اکثریت مجلس در مورد طرح تصویب شده توسط «تام لانتوس» نماینده شهادت داد که مانع رای دادن کمیته المپیک آمریکا به نفع میزبانی چین برای المپیک تابستانی 2008 می‌شد. چند ساعت بعد، «دیلی» تماس گرفته و به «آدلسون» گفت که او می‌تواند به شهردار پکن بگوید که «این لایحه هرگز روشنایی روز را نخواهد دید». لایحه تصویب نشد. «آدلسون» در دادگاه شهادت داد که ردّ لایحه «... از فشار قوانین دیگر ناشی شده و ربطی به حرکت عمدی دیلی برای کمک به دوستانش نداشته است.»

 

 

افتخارات

«آدلسون» و همسرش، «میریام آدلسون»، با جایزه «وودرو ویلسون» برای همکاری شهروندی با «مرکز بین‌المللی محققان وودرو ویلسون» در «مرکز اسمیت‌سونیان» در 25 مارس 2008 معرفی شدند. «آدلسون» جایزه مدیر «موسسه تحقیقاتی سیاست نوادا»، اندیشکده‌ای در لاس‌وگاس را برای تلاش‌هایش جهت پیشبرد اصول بازار آزاد در نوادا دریافت کرد. «جرج و. بوش» او را در هیئت همراه افتخاری برای همراهی رئیس‌جمهور در سفر به اورشلیم در جشن شصتمین سالگرد اسرائیل در ماه مِی 2008 پذیرفت.

 

کمک‌های مالی

در فوریه 2012، «آدلسون» به نشریه «فوربز» گفت که او مخالف ثروتمندانی است که سعی دارند بر انتخابات اثر بگذارند؛ اما تا آنجا که ممکن باشد با آن مخالفت می‌کنم؛ زیرا می‌دانم که افرادی همچون سوروس سال‌ها این تلاش‌ها را دنبال کرده‌اند اما این کار به دهه‌ها نکشیده است؛ و آن‌ها با ایجاد شبکه‌های سهامی برای گردآوری پولشان، از دید مخفی می‌شوند. من فلسفه خود را دارم و خجالت‌زده هم نیستم. من پول می‌دهم چون راه قانونی دیگری وجود ندارد. من نمی‌خواهم برای مخفی کردن نامم به ده شرکت متفاوت روی آورم. من به کاری که می‌کنم افتخار می‌کنم و به دنبال فرار از شناخته شدن نیستم.

 

 

2004

در سال 2005، «آدلسون» و همسرش هر یک 250 هزار دلار به دومین انتخاب «جرج و. بوش» کمک کردند.

2008

«آدلسون» حامی مالی اصلی «ناظر آزادی» پرداخت- یک گروه وکالت سیاسی که فعلاً منسوخ شده و برای مقابله با «جورج سوروس» و گروه‌های لابی دموکراتیک مانند «MoveOn. org» ساخته‌شده بود. تقریباً تمام 30 میلیون دلاری که «ناظر آزادی» برای انتخابات 2008 صرف کرد از سوی «آدلسون» پرداخت شده بود.

2010

در سال 2010، «آدلسون» یک میلیون دلار به «راه‌حل‌های آمریکا برای آینده موفق» کمک کرد که یک کمیته عملیاتی سیاسی برای حمایت از سخنگوی سابق جمهوری‌خواهان کنگره، «نیوتن گینگریچ» است. در دسامبر 2011، طی نامزدی «گینگریچ» برای رئیس‌جمهوری آمریکا، «آدلسون» به طرفداری از اظهارات بحث‌برانگیز او در مورد فلسطینیان پرداخت و گفت که «تاریخ کسانی که خود را فلسطینی می‌نامند را بخوانید و می‌فهمید که چرا گینگریچ گفته مردم فلسطین اخیراً ظاهر شده‌اند».

نامزدهای سنای آمریکا که وی به آن‌ها کمک کرده است:

· «کارلی فیورینا»، مدیر اجرایی سابق «هیولت-پاکارد»؛

· «شارون آنگل»، عضو مجلس نمایندگان؛

· «سو لادن»، سناتور ایالتی سابق؛

· «اسکات براون»، سناتور آمریکا و سناتور ایالتی سابق؛

· «روی بلانت»، عضو کنگره آمریکا؛

· «مارک کرک»، عضو کنگره آمریکا؛

· «پت تومی»، عضو سابق کنگره آمریکا؛

· «چارلی کریست»، فرماندار ایالتی.

نامزدهای کنگره:

· «ویرجینیا فاکس»؛

· «اریک کانتور»؛

· «جو هک»؛

 

آدلسون نزدیک به صد میلیون دلار به گروه های حامی میت رامنی» رقیب جمهوری‌خواه اوباما کمک کرد.

 

2012

در انتخابات ریاست‌جمهوری 2012 آمریکا، «آدلسون» گفت که حمایت کامل خود را از نامزد جمهوری‌خواهان خواهد داشت. در 7 ژانویه 2012، «آدلسون» جبهه حامی «گینگریچ» را که هنوز ضعیف بود را با کمکی پنج میلیون دلاری به کمیته «موفقیت آینده» که حامی «گینگریچ» بودند تقویت کرد. روز بعد، این گروه بیش از 3. 4 میلیون دلار را صرف تبلیغات در کارولینای جنوبی کرد که شامل تولید و پخش فیلمی نیم‌ساعته می‌شد که رقیب سیاسی «گینگریچ» یعنی «میت رامنی» را مخالف خشن شرکت‌ها معرفی می‌کرد. در 23 ژانویه، همسر «آدلسون»، «میریام»، پنج میلیون دلار دیگر را به همان سازمان اهداء کرد تا آن را صرف توسعه «پیام حامیان نیوتن» کند. «آدلسون» به «فوربز» گفت که او قصد داشته که حدود 100 میلیون دلار را به «گینگریچ» کمک کند.

در چرخه انتخابات 2012، او پنج میلیون دلار دیگر را به «صندوق رهبری کنگره» راست‌گرا کمک کرد. همچنین وی بیش از شصت هزار دلار را به کمیته ملّی جمهوری‌خواهان کمک کرد. سیاسیونی که وی از ژانویه 2011 به آنها کمک مالی کرده عبارت‌اند از:

· «میچ مک‌کانل»، رهبر اقلیت سنای آمریکا؛

· «جان بوئنر»، سخنگوی مجلس آمریکا؛

· «دین هِلر»، سناتور آمریکا؛

· «مارک آمودی»، عضو کنگره آمریکا؛

· «جو هک»، عضو کنگره آمریکا؛

· «آدام هاسنر»، سخنگوی مجلس فلوریدا.

در 12 ژانویه 2012 «آدلسون» ده میلیون دلار به شرکت «حفظ آینده» حامی «رامنی» کمک کرد.

در جولای، «آدلسون» در جلسه جمع‌آوری کمک نقدی برای «رامنی» که در اورشلیم برگزارشده بود شرکت کرد و گفت که قصد دارد چند میلیون دلار را به جبهه «رامنی» کمک کند. «آدلسون» به «وودی جانسون»، «جان راکولتا»، «پاول سینگر» و چندین حامی دیگر این روند پیوست. بر اساس گزارش «بلومبرگ بیزینس‌ویک»، از جولای به بعد «آدلسون» بیش از 30 میلیون دلار را برای کمک به جمهوری‌خواهان در انتخابات 2012 اهداء کرده است.

«رامنی» معتقد است که چین باید به جرم «تقلب ارزی» محاکمه شود زیرا سیاست نرخ تبادل ارز ثابت و پایین فرضی را برگزیده است و از فشار بر چین برای کاهش شاخص ارز حمایت می‌کند؛ بر اساس گزارش «بلومبرگ»، اگر یوان چین بالا رود، «آدلسون» از محل منافعش در کازینوهای چینی در قالب دلار سود می‌برد.

 

همسرش، میریام

«میریام آکشورن» در 1946 در اسرائیل متولد شد. والدین او، «منوشا» و «سیم‌ها فاربستاین» از لهستان مهاجرت کردند و درحیفا ساکن شدند. وی مدرک لیسانس خود را در رشته میکروبیولوژی و ژنتیک از دانشگاه عبری اورشلیم کسب کرد. طی دو سال دوره سربازی در اسرائیل، وی در بخش تحقیقات بیولوژیک کار کرده و با دریافت مدرک پزشکی «سکلر» از دانشگاه تل‌آویو به این کار ادامه داد. او به عنوان رئیس داخلی بخش اورژانس در بیمارستان روکاش در تل‌آویو انتخاب شد. در 1986، او به عنوان پزشک دستیار در دانشگاه راکفلر نیویورک آغاز بکار کرد و همانجا به مطالعه وابستگی شیمیایی و اعتیاد به دارو، با تمرکز بر شیوع ایدز در میان معتادان به دارو پرداخت.

«میریام» با پزشکی از تل‌آویو، دکتر «آریل آکشورن» ازدواج کرد که از او دو دختر داشته و سپس طلاق گرفت. از دهه 1970، همسر آینده او «آدلسون» به همراه همسرش «ساندرا» در ماساچوست زندگی کرده و سه فرزند، «میشل»، «گری» و «شلی» را به فرزندی قبول کردند. آنها در 1988 از هم جدا شدند. «میشل» به دلیل مصرف بیش از حد دارو در سال 2005 درگذشت. «آدلسون» و «میریام» سال بعد با هم آشنا شده و در 1991 با هم ازدواج کردند.

 

دعاوی قضایی

پرونده ژوئن 2008 در «نیویورکر» چندین مناقشه مربوط به «آدلسون» را ذکر می‌کند. در 2008، «ریچارد سوئن»، تاجری هنگ‌کنگی که به «آدلسون» برای ارتباط با مقامات چین کمک کرده بود تا بتواند به جواز ماکائو دست یابد، «آدلسون» را به دادگاهی در لاس‌وگاس کشاند و مدعی شد که او قراردادش برای دادن سود مشترک به «سوئن» را نقض کرده است. «سوئن» برنده غرامتی 43.8 میلیون دلاری شد؛ در نوامبر 2010، دادگاه عالی نوادا این رای را رد کرده و پرونده را برای بررسی بیشتر به دادگاهی پایین‌تر ارجاع داد. «آدلسون» با دادگاهی دیگر مواجه شد که در آن سه واسطه مدعی غرامتی 450 میلیون دلاری شده بودند. در فوریه 2013، «لاس‌وگاس سندز»، در پرونده‌ای قانونی پذیرفت که از قوانین فدرال در زمینه ممنوعیت ارتباط با مقامات خارجی سرپیچی کرده است. طبق اتهامات، مقامات چینی با گرفتن رشوه به «آدلسون» اجازه ساخت کازینو در ماکائو را داده بودند.

«آدلسون» در شکایت از «دیلی میل» لندن به جرم افتراء در سال 2008 موفق بود. این روزنامه او را به انجام فعالیت‌های تجاری ناپسند و داشتن منافع سیاسی فاسد متهم کرد. «آدلسون» در پرونده افتراء پیروز شد که به عنوان «توهینی جدی به درستکاری شخصی و شهرت تجاری آقای آدلسون» مطرح‌شده بود و موفق به دریافت حدود 4 میلیون دلار شد. «آدلسون» گفت که او این خسارت را به «بیمارستان سرطان رویال مارسدن» لندن خواهد داد.

در آگوست 2012، «کمیته مبارزاتی کنگره دموکرات»، پس از تهدید شدن به پرونده افتراء، عذرخواهی کرده و دو تابلوئی را که ادعا می‌کرد «آدلسون» درآمد تن‌فروشی چینی را به جمهوری‌خواهان کمک کرده است را برچید. درنهایت دادگاهی فدرال در سپتامبر 2013 این پرونده را مختومه کرده و به «آدلسون» دستور داد که هزینه‌های قانونی کمیته را بپردازد.

 

ثروت

در سال 2007، ثروت تقریبی «آدلسون» 26. 5 میلیارد دلار بود که او را سومین شخص ثروتمند آمریکا به نقل از «فوربز» می‌ساخت؛ و در سال 2008 این ثروت 26 میلیارد دلار بود. در 2008، بهای سهام شرکت لاس‌وگاس سندز سقوط کرد؛ و در نوامبر 2008، شرکت لاس‌وگاس سندز اعلام کرد که شاید قادر به اجرای تعهداتش نباشد و احتمال ورشکستگی را ممکن دانست. «آدلسون» در سال 2008 مبلغ 4 میلیارد دلار، یعنی بیش از هر میلیاردر آمریکائی دیگری، از دست داد. ثروت خالص او از حدود 30 میلیارد دلار به 2 میلیارد دلار، یعنی 93 درصد کاهش داشت. او به «ای. بی. سی نیوز» گفت که «من 25 میلیارد دلار را از دست دادم. من با هیچ شروع کردم... چیزی به اسم ترس برای یک کارآفرین [!!!!] وجود ندارد. نگرانی، بله. ترس، نه.» در لیست میلیاردرهای جهان در فوربز 2009، رتبه «آدلسون» به نفر 178 با ثروت خالص 3. 4 میلیارد دلار رسیده است، اما در سال 2011 او به شانزدهمین مرد ثروتمند جهان با ثروت خالص 23. 3 میلیارد دلار بدل شد.

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی