چندرسانه ای

نگاهی به فاجعه تالیدومید

نسل کشی آرام مردم آلمان براساس نظریه "مورگنتا"

از جنگ پنهان علیه آلمان چه می دانید؟ داروی مرگ بار تالیدومید چرا برای زنان باردار تجویز شد؟ پشت پرده تولید این دارو چه کسانی قرار داشتند؟ آیا تولید این دارو ارتباطی با نظریه مورگنتای یهودی دارد؟

تالیدومید یک داروی آرام‌بخش است که در اواخر دهه 50 میلادی توسط یک شرکت داروسازی آلمانی به نام گروننتال تولید شد و به بازار آمد. از این دارو برای درمان تهوع صبحگاهی زنان باردار و مشکلات بی‌خوابی استفاده می‌شد. هاینریش موکتر، یکی از اعضای پیشین حزب نازی سرپرست بخش تحقیقات این شرکت و مسئول اختراع تالیدومید بود. در طول جنگ جهانی دوم وی سرپرست موسسه فرماندهی عالی آلمان برای تحقیقات در زمینه ویروس‌ها و تیفوس در اردوگاه کراکو بود. در روزهای اخیر خبر عذرخواهی یک شرکت داروسازی به دلیل فاجعه یکی از داروهای تولیدی این شرکت در دهه 50 و 60 میلادی منتشر شد. این عذرخواهی پس از گذشت بیش از 50 سال واکنش‌های متفاوتی از استقبال مقامات آلمانی تا خشم مردم و آسیب دیدگان "فاجعه تالیدومید" را در پی داشته است.

فارغ از تمامی واکنش‌ها، در این گزارش نگاهی به فاجعه تالیدومید، تأثیرات آن بر مصرف‌کنندگان، نقاط مبهم و گمانه‌زنی های پیرامون این فاجعه خواهیم داشت.


فرد آستبری

فردی آستبری، رئیس انجمن تالیدومید انگلیس، 53 ساله، که بدون دست و پا متولدشده است بر این باور است که یکی از دلایل این که این شرکت بالاخره اقدام به عذرخواهی کرده افزایش آگاهی عمومی مردم در سرتاسر جهان درباره این موضوع درنتیجه مسابقات پارالمپیک لندن است.

فرد آستبری

فردی آستبری، رئیس انجمن تالیدومید انگلیس، 53 ساله، که بدون دست و پا متولدشده است بر این باور است که یکی از دلایل این که این شرکت بالاخره اقدام به عذرخواهی کرده افزایش آگاهی عمومی مردم در سرتاسر جهان درباره این موضوع درنتیجه مسابقات پارالمپیک لندن است.

عوارض تالیدومید

تالیدومید می‌تواند منجر به نارسایی‌های قلبی، نقص در شکل‌گیری کلیه‌ها، مجاری ادرار، اندام‌های تناسلی و معده و روده شود. همچنین این دارو می‌تواند منجر به عقب‌ماندگی ذهنی شود. میزان مرگ و میر در نوزادانی که در معرض این دارو قرارگرفته‌اند 40 درصد است.

هاینریش موکتر

هاینریش موکتر، یکی از اعضای پیشین حزب نازی، سرپرست بخش تحقیقات این شرکت - گروننتال - و مسئول اختراع تالیدومید بود. گروه داروسازی گروننتال در اقدامی خلاف عرف داروسازان، پس از تولید این قرص، میلیون‌ها قرص تالیدومید را به‌صورت رایگان در اختیار بیمارستان‌ها و پزشکان قرار دادند و مقدمات مصرف گسترده آن را فراهم کردند.

 

فرانسیس کلسی

فرانسیس الدهام کلسی (Frances Oldham Kelsey) دکتر داروسازی است که عمده شهرتش در مقام بازرس اداره مواد غذایی و دارویی آمریکا، FDA، را هنگامی به دست آورد که در برابر ورود تالیدومید به آمریکا مقاومت کرد. او با ورود تالیدومید به بازار مخالفت می‌کرد زیرا نسبت به ایمنی این دارو تردید داشت و خواستار انجام مطالعات بیشتر بود.

تالیدومید

تالیدومید یک داروی آرام‌بخش است که در اواخر دهه 50 میلادی توسط یک شرکت داروسازی آلمانی به نام گروننتال تولید شد و به بازار آمد. از این دارو برای درمان تهوع صبحگاهی زنان باردار و مشکلات بی‌خوابی استفاده می‌شد.  شرکت گروننتال هم‌اکنون یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داروهای آرام‌بخش ازجمله ترامادول است که عوارض بسیار خطرناکی در مصرف‌کنندگان این دارو نیز مشاهده‌شده است.

 

 

تالیدومید چیست؟

تالیدومید یک داروی آرام‌بخش است که در اواخر دهه 50 میلادی توسط یک شرکت داروسازی آلمانی به نام گروننتال تولید شد و به بازار آمد. از این دارو برای درمان تهوع صبحگاهی زنان باردار و مشکلات بی‌خوابی استفاده می‌شد.  شرکت گروننتال هم‌اکنون یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داروهای آرام‌بخش ازجمله ترامادول است که عوارض بسیار خطرناکی در مصرف‌کنندگان این دارو نیز مشاهده‌شده است. تالیدومید یکی از محصولات آرام‌بخش شرکت گروننتال بود که عوارض فاجعه‌بار آن آشکار شد،"ترامادول" از دیگر محصولات این شرکت است
 

تولید دارو به دست یک نازی مشکوک

هاینریش موکتر، یکی از اعضای پیشین حزب نازی، سرپرست بخش تحقیقات این شرکت - گروننتال - و مسئول اختراع تالیدومید بود. گروه داروسازی گروننتال در اقدامی خلاف عرف داروسازان، پس از تولید این قرص، میلیون‌ها قرص تالیدومید را به‌صورت رایگان در اختیار بیمارستان‌ها و پزشکان قرار دادند و مقدمات مصرف گسترده آن را فراهم کردند. با پایان جنگ جهانی وی به طرز مشکوکی به لهستان گریخت و هیچ‌گاه مانند سایر هم‌قطارانش در حزب نازی محاکمه و مجازات نشد. این در حالی بود که سران حزب نازی - نظیر اشترایشر - با جرائم بسیار کمتر نسبت به موکتر در دادگاه نورمبرگ به مرگ محکوم شدند. 
 

در مشکوک بودن فرار و زنده ماندن موکتر همین بس که وی در کمتر از 10 سال مجدداً به آلمان تحت کنترل نیروهای متفق بازگشت و فعالیت‌های خود درزمینهٔ داروسازی را ادامه داد. تولید تالیدومید در تاریخ 1 اکتبر 1957 آغاز شد. این دارو یک آرام‌بخش و مسکن مؤثر بود و در درمان بی‌خوابی، سرفه، سرماخوردگی، تهوع صبحگاهی و سردرد نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت و در آن زمان آن را "داروی معجزه‌آسا" نامیدند. از آنجا که این دارو در درمان تهوع صبحگاهی بسیار مؤثر بود، هزاران زن باردار شروع به استفاده از این دارو کردند. گفته می‌شود در آن زمان، دانشمندان تولیدکننده این دارو تصور نمی‌کردند دارو بتواند از جفت عبور کند و به جنین در حال رشد آسیبی بزند. اما این دانشمندان هرگز این دارو را پیش از روانه بازار کردن، بر روی یک مورد مشابه انسان در دوره بارداری، آزمایش نکردند و به‌طور خاص آن را برای زنان باردار تجویز می‌کردند.

 

تجویز گسترده دارو برای زنان باردار و تأثیر مستقیم دارو بر جنین از نقاط مبهم پروژه تالیدومید بوده است

 

در اواخر دهه 50 و در اوایل دهه 60 بیش از 10 هزار کودک در 46 کشور درنتیجه مصرف تالیدومید با نقص‌های مادرزادی به دنیا آمدند. تعداد دقیق قربانیان مصرف این دارو در سرتاسر دنیا مشخص نیست، اما تخمین زده می‌شود که تعداد قربانیان بین 10 هزارتا 20 هزار نفر باشد.

 

صدها نفر از قربانیان تالیدومید همچنان زنده هستند و تاکنون هیچ غرامتی دریافت نکرده‌اند
 

انگلیس پس از آلمان دومین مصرف‌کننده این دارو بود. در سال 1958 این دارو در انگلیس پروانه ساخت گرفت. نیمی از 2000 نوزادی که با نواقص مادرزادی درنتیجه مصرف این دارو به دنیا آمدند پس از چند ماه مردند. استفاده از این دارو در سال 1961 در انگلیس ممنوع شد.

در سال 2010 پس از 50 سال سکوت وزیر بهداشت انگلیس، مایک اوبراین، طی بیانیه‌ای به خاطر این اتفاق عذرخواهی کرد. وی در این بیانیه اعلام کرد "دولت صادقانه متأسف است و با تمام کسانی که آسیبی دیدند و رنج کشیدند عمیقاً همدردی می‌کند... ما به خوبی از سختی‌های فیزیکی و مشکلات عاطفی که هم کودکان و هم خانواده‌هایشان درنتیجه استفاده از این دارو متحمل شدند، و مشکلاتی که بسیاری همچنان روزانه با آن دست به گریبان‌اند آگاهیم."

 

آیا آمریکا از عوارض تالیدومید اطلاع داشت؟

یکی از دیگر نقاط تاریک در قضیه داروی تالیدومید این است که این دارو در آمریکا هرگز برای استفاده عموم مجوز دریافت نکرد و در شش مورد نقص عضو مادرزادی گزارش‌شده در آمریکا این دارو از کشورهای دیگر وارد آمریکا شده بود. همچنین در سال 1962 کنگره آمریکا قوانینی مبنی بر لزوم انجام آزمایش‌های ایمنی در طول دوره بارداری پیش از دریافت مجوز فروش در آمریکا به تصویب رسانید.

این‌که آمریکا پس از تولید این دارو، از دادن مجوز ورود به آن خودداری کرد بعدها این سؤال را مطرح ساخت که درحالی‌که این دارو در آلمان تولیدشده و در انگلستان نیز توزیع‌شده بود، آمریکا چرا از پذیرش این دارو خودداری کرده و اگر از تأثیر سوء آن بر مصرف کنندگان آگاهی داشته چرا آن را اعلام عمومی نکرده و تنها در این مورد سکوت کرده و نظاره‌گر مصرف آن بوده است.

 

فرانسیس الدهام کلسی (Frances Oldham Kelsey) دکتر داروسازی است که عمده شهرتش در مقام بازرس اداره مواد غذایی و دارویی آمریکا، FDA، را هنگامی به دست آورد که در برابر ورود تالیدومید به آمریکا مقاومت کرد. او با ورود تالیدومید به بازار مخالفت می‌کرد زیرا نسبت به ایمنی این دارو تردید داشت و خواستار انجام مطالعات بیشتر بود. و البته چیزی نگذشت که صحت ادعایش ثابت شد. باوجود فشارهای فراوان از سوی تولیدکننده تالیدومید، وی خواستار توضیحات از سوی این شرکت در رابطه با یک مطالعه انجام‌شده در انگلیس شد که نشان می‌داد این دارو دارای عوارض جانبی بر روی سیستم عصبی است.

 

عوارض ناشی از مصرف تالیدومید توسط زنان باردار

باوجود محدودیت مصرف دارو برای زنان در دوره بارداری، بخش اعظم این دارو برای زنان باردار و بخصوص زنانی که در سه‌ماهه اول بارداری و زمان تشکیل اندام‌های جنین قرار دارند تجویز شد. عجیب‌تر آن‌که پیش از توزیع این دارو و تجویز آن برای زنان باردار، تالیدومید هیچ‌گاه بر روی پستانداران باردار برای تشخیص عوارض احتمالی بر روی نوزاد آزمایش نشد.
 

نقص در اندام‌ها

یکی از شدیدترین عواقب مصرف این دارو فوکوملیا است. فوکوملیا به معنای فقدان بخش بزرگی از دست یا پاست. در نوزادان مبتلابه این نقص دست‌ها از مچ به شانه وصل است. همین اتفاق در مورد پا نیز رخ می‌دهد. بیشتر این کودکان در دو سمت بدن خود درگیر این مشکل بودند.
 

تولد نوزادان بدون دست‌وپا ازجمله عوارض تالیدومید بود
 

نقص در صورت

نقص در گوش و چشم پس از نقص در اندام‌ها در رتبه دوم پیامدهای ناشی از مصرف تالیدومید است. در این کودکان لاله گوش یا خیلی کوچک است و یا اصلاً لاله گوش شکل نمی‌گیرد و سوراخ گوش بسیار کوچک است. شکل نگرفتن چشم و یا شکل‌گیری چشم‌های بسیار کوچک نیز از پیامدهای این داروست. شکاف در لب و کام نیز در این کودکان شایع است. فلج عضلات صورت نیز مشاهده شده است.
 

پیامدهای دیگر

تالیدومید می‌تواند منجر به نارسایی‌های قلبی، نقص در شکل‌گیری کلیه‌ها، مجاری ادرار، اندام‌های تناسلی و معده و روده شود. همچنین این دارو می‌تواند منجر به عقب‌ماندگی ذهنی شود. میزان مرگ و میر در نوزادانی که در معرض این دارو قرارگرفته‌اند 40 درصد است.

 

40 درصد کودکانی که در معرض تالیدومید قرار گرفتند تنها چند ماه پس از تولد زنده می‌ماندند
 

نیم‌قرن سکوت شرکت آلمانی

پس از چندین دهه مبارزه قربانیان تالیدومید شرکت آلمانی تولیدکننده این دارو بعد از 50 سال برای نخستین بار از قربانیان و خانواده‌هایشان عذرخواهی کرد. هرالد استاک، مدیرعامل گروه گروننتال طی سخنرانی در مراسم پرده‌برداری از مجسمه یادبود قربانیان تالیدومید، یک مجسمه برنز از یک کودک دارای نقص عضو، عذرخواهی خود را اعلام کرد. وی در خطاب به قربانیان و خانواده‌هایشان گفت که شرکت می‌خواهد "مراتب عذرخواهی خود را به این دلیل که در طول این 50 سال یک‌به‌یک از قربانیان دلجویی نکرده است اعلام کند. ما در عوض سکوت کردیم، و از این بابت بسیار متأسفیم... از شما می‌خواهیم که این سکوت طولانی ما را دلیل بر شوک این حادثه بدانید."

 

روایت قربانیان فاجعه تالیدومید

یکی از 26 قربانی آمریکایی، بریس فورد بوث، 51 ساله، در این رابطه می‌گوید: "آن‌ها در این 50 سال که ما با مشکلاتمان دست و پنجه نرم می‌کردیم و والدینمان دست به خودکشی می‌زدند مشغول درآوردن میلیاردها دلار بوده‌اند. و حالا عذرخواهی می‌کنند که در این مدت چیزی نگفته‌اند. چه طور به خودشان اجازه چنین کاری را می‌دهند و فکر هم می‌کنند همین کافی است؟"
 

بسیاری از والدین مبتلایان به عوارض تالیدومید پس از تولد فرزندانشان خودکشی کردند


 

انجمن تالیدومید انگلیس، که نماینده قربانیان تالیدومید در انگلستان است، این عذرخواهی را "ناکافی" توصیف کرد و گفت که گروه گرونتل باید "در عمل نشان دهند که چقدر از این بابت متأسف هستند، نه این که فقط یک عذرخواهی خشک و خالی بکنند."

فردی آستبری، رئیس این انجمن، 53 ساله، که بدون دست و پا متولدشده است بر این باور است که یکی از دلایل این که این شرکت بالاخره اقدام به عذرخواهی کرده افزایش آگاهی عمومی مردم در سرتاسر جهان درباره این موضوع درنتیجه مسابقات پارالمپیک لندن است. "ما خوشحالیم که بالاخره عذرخواهی کردند، اما یک فرد معلول هزینه‌های زیادی دارد. ما الآن در پنجاه‌سالگی هستیم و به مراقبت نیاز داریم. به تغییراتی در خانه و ماشینمان نیاز داریم. پس اگر واقعاً از این بابت متأسف هستند، وقتش رسیده که دور یک میز بنشینیم و درباره کمک‌های مالی صحبت کنیم."

 

لینِت رو، 50 ساله، یکی از قربانیان که بدون دست و پا متولدشده است به نمایندگی از دیگر قربانیان تالیدومید از شرکت گروننتال، شرکت دیستیلرز واقع در انگلیس، که این دارو را در استرالیا به فروش رسانید، و شرکت دیاگو اسکاتلند، شرکت جانشین دیستیلرز شکایت کرده است. وی توانسته چندین میلیون دلار از پخش‌کننده انگلیسی این دارو خسارت دریافت کند. رقم دقیق این مبلغ فاش نشده است. این در حالی است که گروننتال، شرکت اصلی تولیدکننده دارو، از پرداخت هرگونه خسارتی سر باز زده است. 
 

لینت رو - یکی از معدود قربانیان تالیدومید که موفق به دریافت غرامت شد
 

خانم لینت رو که لبخندزنان از دادگاه بیرون می‌آمد گفت که خوشحال است که دیگر قربانیان نیز اکنون این فرصت را دارند که خسارت خود را از دیاگو دریافت کنند. وی در بیانیه‌ای گفته است:" خوشحالم که پرونده من نتایج مثبتی برای بقیه هم دربردارد. این نشان می‌دهد که برای تغییر دنیا حتماً نباید دست و پا داشت. من همیشه گفته‌ام: به خود فرد نگاه کن، نه به معلولیتش."  گروننتال نیز طی بیانیه‌ای اعلام کرده است که همچنان به دفاع از خود در برابر شکایات ادامه خواهد داد. 
 

ظهور اولین علائم تالیدومید و بی توجهی تولیدکنندگان

اولین علائم مصرف تالیدومید در کریسمس سال 1956 ظاهر شد. یکی از کارکنان با سابقه شرکت داروسازی گروننتال از همسر باردارش خواست تا این دارو را امتحان کند. اما کودک این خانواده ناقص و بدون گوش به دنیا آمد. در آن زمان باوجود گزارش تاثیرات احتمالی دارو بر جنین، تا 5 سال بعد از آن هیچ اقدامی برای ممنوعیت مصرف و جمع‌آوری آن از بازار صورت نگرفت و تولد کودکان ناقص بدون دست‌وپا، بدون اندام‌های تناسلی ادامه یافت.

 

ادامه تولید و توزیع دارو با اهداف اقتصادی

یکی از دلایل این بی‌توجهی و ادامه تولید و توزیع دارو، سود سرشار تالیدومید بود که بازار خوبی در کشورهای مختلف از شرق تا غرب پیداکرده بود. در آن زمان شرکت گروننتال که پس از جنگ جهانی دوم و خسارات ناشی از شکست آلمان و خرابی‌های گسترده بمباران‌های متفقین، مراحل احیای خود را می‌گذراند و نیاز مبرمی به سود این محصول جدید خود داشت.
 

یکی از مراکز خیریه نگهداری از کودکان مبتلا به عوارض تالیدومید

بسیاری از والدین مبتلایان در اعتراض به عدم پرداخت غرامت، از سپردن فرزندان خود به این مراکز امتناع کردند
 

بسیاری از مادران پیش از تولد فرزندشان با آگاهی از نواقص ایجاد شده اقدام به سقط جنین می‌کردند. بسیاری از پدران و مادران نوزادان متولد شده از شدت فشار ناشی از این فاجعه دست به خودکشی و فرزند کشی زدند و بسیاری دیگر نیز با برگزیدن راهی دیگر، از سپردن نوزادانشان به مراکز خیریه و دولتی و دریافت کمک‌های دولت سر باز زدند.


پروژه‌های مشابه تالیدومید؛ قمار با جان انسان ها
به‌جز داروی تالیدومید، داروهای دیگری نیز تولید شده‌اند که در ابتدا با تبلیغات فراوان استقبال بسیاری از آن‌ها شده و سپس بعد از مدتی عوارض خطرناک هریک آشکار و از بازار جمع‌آوری شده است. نقطه مشترک تمام این داروها، سود سرشاری بوده که نصیب سازندگان آن کرده و نسبت به عوارض و خسارت‌های وارده نیز جز سکوت و نهایتاً عذرخواهی پاسخی نداشته‌اند. پروژه‌های داروسازی نظیر تالیدومید، حتی گاه ابتدا با تولید بیماری و سپس تولید دارو نیز همراه بوده است. یکی از مشهورترین این پروژه‌ها، پروژه آنفولانزای مرغی و خوکی بوده استنشریه نشنال پست آمریکا سال گذشته در خبری اعلام کرد "شورای مشاوران امنیت بیولوژیک آمریکا" به رسانه‌های این کشور نسبت به انتشار جزئیات ویروس آزمایشگاهی آنفولانزای مرغی - H5N1 - هشدار داده و آن‌ها را از این امر منع کرده است.



بوش با اعلام طرح جنگ پیشگیرانه، بودجه‌ای یک و نیم میلیارد دلاری را در اختیار گرفت

 

بر همین اساس پروژه آنفولانزای مرغی و خوکی از سوی آمریکا کلید خورده بود بیشتر در رسانه‌ها مطرح شد. براساس گزارش‌های منتشرشده، جورج بوش رئیس‌جمهور و رامسفلد وزیر دفاع سابق آمریکا از این پروژه آگاهی داشته و سود بسیاری از فروش داروهای تولیدشده برای این ویروس آزمایشگاهی نصیب آن‌ها خواهد شد.

آنفولانزا هراسی بوش و سود چندین میلیارد دلاری!
در سال 2005 جورج بوش در سفر به مریلند و موسسه ملی بهداشت در این ایالت در اجلاس مهم خبری شرکت کرد. در این اجلاس خبری بی‌سابقه بسیاری از دولتمردان بوش و رئیس سازمان بهداشت جهانی حضور داشتند. وی در این اجلاس از طرح پنتاگون تحت عنوان "طرح راهبردی آنفولانزای واگیردار" رونمایی کردبوش در این سخنرانی تلاش کرد تا اذهان را برای پذیرش ویروس جدید آنفولانزا آماده کند. او در سخنرانی خود به همه‌گیری آنفولانزا در سال 1918 و کشته شدن نیم میلیون نفر در آمریکا و نزدیک به 20 میلیون نفر در نقاط مختلف جهان اشاره کرد و تلویحاً از احتمال وقوع همه‌گیری مشابه 1918 پرده برداشت. در این سخنرانی بوش صراحتاً از نام آنفولانزای مرغی استفاده کرد و ابراز نگرانی کرد که روزی این بیماری فراگیر خواهد شد و باید با آن مقابله کرد.

اما بوش آسیایی‌ها را منشأ احتمالی ورود این بیماری به آمریکا معرفی کرد..! بوش در سخنان خود این‌گونه استدلال کرد که به دلیل تماس مردم آسیا با پرندگان این بیماری از آسیا به اروپا و آمریکا منتقل خواهد شد. بوش در سخنان خود تصریح کرد هنوز نشان و مدرکی دال بر وجود این بیماری و یا مشاهده مواردی از ابتلا به آن و یا قریب‌الوقوع بودن آن در دست نیستمتعاقب این اعلام، بوش برای مبارزه با شیوع احتمالی یک بیماری که هنوز مشاهده نشده، درخواست بودجه‌ای بیش از یک و نیم میلیارد دلار کرد تا برنامه "جنگ پیشگیرانه" را تدوین کند. در این برنامه برای بیماری شیوع نیافته آنفولانزای مرغی اقدام به تحقیق و تولید دارو شد.



رامسفلد سهام‌دار شرکت "گیلعاد ساینس" تولید کننده واکسن آنفولانزا بود
سهام این شرکت از 7 دلار به 50 دلار افزایش یافت


گفتنی است تولید این دارو به شرکت "گیلعاد ساینس" واگذار شد که بخش عمده‌ای از سهام آن متعلق به شخص رامسفلد بودبا اعلام این خبر و تولید داروی آنفولانزا در این شرکت، ارزش سهام 7 دلاری شرکت، به بیش از 50 دلار به ازای هر سهم افزایش یافت.

مورد دیگر داروی ویو ایکس ایکس (vioxx) بود که برای درمان آرتروز تولید شد. این دارو نیز مانند تالیدومید به‌سرعت مورد استقبال بیماران در سراسر جهان قرار گرفت و بیش از دو میلیون نفر آن را برای درمان انتخاب کردند. پس از مدتی تحقیقات بر روی این دارو مشخص شد مصرف این دارو احتمال حملات قلبی را تا 4 برابر افزایش می‌دهد.

شرکت سازنده این دارو، شرکت آلمانی مرک (Merc Co) بود که به‌سرعت دارو را از بازار جمع‌آوری کرد و در سکوت ایجادشده از هرگونه پیگیرد در امان ماند. این شرکت داروهای بسیاری را با استفاده از ترکیبات مرفین، کدئین و دیگر مخدرهای آرام‌بخش تولید کرده است. از دیگر شاهکارهای این شرکت آلمانی تولید داروی "ضد سرفه" بود که ترکیب اصلی آن از ماده مخدر هروئین بود.

نظریه مورگنتای یهودی برای نابودی آلمان



هنری مورگنتا، وزیر خزانه‌داری آمریکا در دولت روزولت
مورگنتا نظریه حمله به آلمان و نابودی کامل و فلج دائمی ارکان آن را مطرح کرد

 

چرچیل: "آن‌ها را کباب کنید."

هدف نیروهای متفقین نابود کردن مردم آلمان به ترسناک‌ترین شکل ممکن بود. در 13 فوریه 1990، 45 سال بعد از ویرانی درسدن، دیوید ایروینگ (David Irving)، در کاخ فرهنگ درسدن به سخنرانی پرداخت. ایروینگ در سخنرانی خود به جمله‌ای مشهور از چرچیل اشاره کرد: " نمی‌خواهم در مورد چگونگی نابود کردن اهداف با اهمیت اطراف درسدن به من پیشنهاد دهید. من پیشنهاد‌هایی می‌خواهم در مورد چگونگی کباب کردن 600000 پناهنده‌ای که از برسلاو به درسدن آمده‌اند." اما کباب کردن آلمان‌ها برای چرچیل کافی نبود. وی در صبح روز بعد از بمباران به هواپیماهای سبک دستور داد که بازماندگان بمباران‌ها را در ساحل رودخانه الب (River Elbe) به رگبار ببندند.

این دستور چرچیل در راستای تحقق بخشیدن به برنامه پیشنهادشده از سوی مورگنتا، وزیر خزانه‌داری روزولت بود. وی پیشنهاد کرده بود که برای اطمینان حاصل کردن از اینکه آلمان دیگر هیچ‌گاه قدرت نیابد، می‌بایست به‌گونه‌ای به این کشور حمله کرد که این کشور تکه‌تکه و منزوی شود و برای همیشه ازلحاظ صنعتی فلج بماند.

مورگنتا در سال 1945 و همزمان با ریاست جمهوری ترومن از سمت خود استعفا داد و بقیه عمر خود را به نظریه‌پردازی برای صهیونیست‌ها و کمک مالی به اسرائیل اختصاص داد. وی در سال 1948 نیز یک بنیاد کشاورزی در اسرائیل بنیان گذاشت.

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی