چندرسانه ای

موشک‌های مقاومت چه بر سر کابینه رژیم اسرائیل آورد؟

بازنده جنگ 8 روزه غزه که بود؟ ایهود باراک چرا استعفا داد؟

رژیم صهیونیستی زخم‌خورده از جنگ‌های 33 روزه و 22 روزه، پس از تجدیدقوا بار دیگر با خیال اشغال غزه یکسره کردن کار مقاومت فلسطین ظرف چند ساعت، این باریکه را که ازنظر جمعیتی متراکم‌ترین منطقه جهان محسوب می‌شود، زیر حملات گسترده هوایی، دریایی و زمینی خود قرارداد.

 

اختلافات باراک و نتانیاهو

نتانیاهو در انتخابات امریکا آشکارا از میت رامنی حمایت کرد اما باراک جزو کسانی است که رسانه‌های آمریکایی او را یکی از طرفداران اوباما در کابینه نتانیاهو اعلام کرده و نوشتند که امریکا در اوج اختلافات اوباما- نتانیاهو توانسته بود از طریق جذب او، صحنه نزاع با نتانیاهو را در درون اسراییل متعادل کند . که نگاه راهبردی این دو به مسئله ایران و تفسیر سیاسی آن‌ها از ارزیابی‌های اطلاعاتی عملاً فاصله‌ای پرنشدنی با یکدیگر داشت.

اختلافات باراک و نتانیاهو

نتانیاهو در انتخابات امریکا آشکارا از میت رامنی حمایت کرد اما باراک جزو کسانی است که رسانه‌های آمریکایی او را یکی از طرفداران اوباما در کابینه نتانیاهو اعلام کرده و نوشتند که امریکا در اوج اختلافات اوباما- نتانیاهو توانسته بود از طریق جذب او، صحنه نزاع با نتانیاهو را در درون اسراییل متعادل کند . که نگاه راهبردی این دو به مسئله ایران و تفسیر سیاسی آن‌ها از ارزیابی‌های اطلاعاتی عملاً فاصله‌ای پرنشدنی با یکدیگر داشت.

سپر انسانی

در جریان تهاجم اسرائیل به غزه و درگیری خیابانی بین مبارزان حماس و نیروهای اسرائیل بسیاری از غیرنظامیان هدف گلوله‌های مستقیم سربازان اسرائیلی قرار گرفتند. اسرائیل درواقع با کشتار غیرنظامیان در پناهگاه‌ها سعی داشت همه‌جا را برای حماس ناامن سازد. 

 

کشتار غزه

یکی از برجسته‌ترین جنایات صورت گرفته در زمان مسئولیت ایهود باراک در وزارت جنگ اسرائیل، جنگ سال 2008 غزه موسوم به جنگ 22 روزه یا عملیات «سرب گداخته» بود که نیروهای ارتش اسرائیل دیوانه‌وار از هیچ جنایتی طی این 22 روز فروگذار نکردند و درنهایت پس از 22 روز بدون رسیدن به هدف اصلی خود که نابودی توان موشکی مقاومت و نابودی حماس بود، مجبور به آتش‌بس شدند.

سوابق سیاسی باراک

ایهود باراک در تاریخ 7 ژوئیه 1995 از سوی اسحاق رابین به سمت وزارت امور داخلی کابینه منصوب شد. وقتی شیمون پرز پس از ترور رابین در نوامبر 1995 کابینه جدیدی تشکیل داد، باراک به‌عنوان وزیر امور خارجه انتخاب شد. در سال 1996 نیز به یکی از اعضای حزب کارگر بود که وارد کنست شد و به عضویت امور خارجه و کمیته دفاع کمونیست درآمد. در همان سال وی پس از شکست پرز در انتخابات نخست‌وزیری به سمت رهبری حزب کارگر رسید.

بمب فسفر سفید

سازمان "دیده‌بان حقوق بشر" اسرائیل را متهم به استفاده از بمب‌های فسفر سفید در غزه می‌کند. این در حالی است که تراکم جمعیت در نوار غزه در سطح جهان مقام اول را دارد و بنابراین خطر استفاده از این نوع بمب در این منطقه، بسیار فراوان است. بمب‌های فسفری شدیدترین سوختگی‌ها را ایجاد کرده و اغلب موجب مرگ عذاب‌آوری می‌شوند. پزشکان غزه می‌گویند که زخمی‌هایی با این نوع سوختگی‌ها به بیمارستا‌ن‌ها مراجعه کرده‌اند.

ایهود باراک

ایهود باراک متولد سال 1942 در شهر میشمار هاشارون فلسطین اشغالی است که در آن زمان جزو مناطق تحت کنترل انگلستان بود که در سال 1948 به دولت یهودی اسرائیل واگذار شد. باراک در سال 1959 به ارتش اسرائیل پیوست و دوران خدمت سربازی را در یگان زرهی ارتش گذراند. در سال 1982 و همزمان با جنگ اول لبنان، وی فرمانده نیروهای اسرائیل در لبنان  و از فرماندهان اصلی جنگ 1982 اسرائیل و لبنان بود. 
 

 

اسرائیل با اتکا به توان نظامی و گنبد آهنین خود، عملیات «ستون ابرها» را آغاز کرد؛ اما باران موشک‌های مقاومت که این بار تا قلب تل‌آویو و قدس اشغالی و دیمونا نیز رسید، مقامات این رژیم را غافلگیر کرد. این غافلگیری به حدی بود که در همان روزهای ابتدایی، مقامات این رژیم مستاصل در برابر باران موشک‌ها و ناکارآمدی گنبد آهنین، تقاضای آتش‌بس و میانجی‌گری کشورهایی نظیر مصر و اتحادیه اروپا را مطرح کردند.

 

طی جنگ هشت‌روزه بیش از 700 موشک به سرزمین‌های اشغالی شلیک شد و ناتوانی گنبد آهنین را به رخ جهانیان کشید

 

درنهایت این حمله اسرائیل نیز 8 روز بیشتر دوام نیاورد و شکستی دیگر برای صهیونیست‌ها رقم زد؛ شکستی که بار دیگر اختلافات در کابینه نظامی اسرائیل را شدت بخشید و به استعفای وزیر جنگ کابینه، ایهود باراک، منجر شد.

 

زندگی شخصی و سوابق نظامی

ایهود باراک متولد سال 1942 در شهر میشمار هاشارون فلسطین اشغالی است که در آن زمان جزو مناطق تحت کنترل انگلستان بود که در سال 1948 به دولت یهودی اسرائیل واگذار شد. باراک در سال 1959 به ارتش اسرائیل پیوست و دوران خدمت سربازی را در یگان زرهی ارتش گذراند. در سال 1982 و همزمان با جنگ اول لبنان، وی فرمانده نیروهای اسرائیل در لبنان  و از فرماندهان اصلی جنگ 1982 اسرائیل و لبنان بود. 
 

در سال 1983 وی به سمت ریاست اطلاعات ارتش اسرائیل منصوب شد و در 1986 به سمت فرمانده فرماندهی مرکزی نیروهای مسلح اسرائیل برگزیده شد. رشد و ارتقاء درجه ایهود باراک در ارتش با انتخاب وی به‌عنوان معاون ستاد کل ارتش در سال 1987 و درنهایت رئیس ستاد کل ارتش در سال 1991 ادامه پیدا کرد.  تحصیلات ایهود باراک نیز در رشته ریاضیات و فیزیک در دانشگاه عبری بیت‌المقدس و تحصیلات تکمیلی وی در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا و در رشته "تحلیل سیستم" بوده است.
 

ایهود باراک در نظرسنجی از ساکنان سرزمین‌های اشغالی در مورد 200 اسرائیلی ماندگار، جایگاه 61 امرا به خود اختصاص داده است. وی تاکنون دو بار ازدواج‌کرده که حاصل آن 3 دختر بوده است.

 

نیلی پریل همسر اول ایهود باراک
 

سوابق سیاسی باراک

ایهود باراک در تاریخ 7 ژوئیه 1995 از سوی اسحاق رابین به سمت وزارت امور داخلی کابینه منصوب شد. وقتی شیمون پرز پس از ترور رابین در نوامبر 1995 کابینه جدیدی تشکیل داد، باراک به‌عنوان وزیر امور خارجه انتخاب شد. در سال 1996 نیز به یکی از اعضای حزب کارگر بود که وارد کنست شد و به عضویت امور خارجه و کمیته دفاع کمونیست درآمد. در همان سال وی پس از شکست پرز در انتخابات نخست‌وزیری به سمت رهبری حزب کارگر رسید. باراک در انتخابات نخست‌وزیری 1999 بنیامین نتانیاهو را با اختلافی فاحش شکست داد. در همان سال وعده کمپین انتخاباتی وی پایان بخشیدن به اشغال 22 ساله جنوب لبنان طی یک سال بود. اسرائیل در تاریخ 24 مه 2000 جنوب لبنان را تخلیه کرد. 
 

دولت باراک مذاکرات صلح با سازمان آزادی‌بخش فلسطین را آغاز و اعلام کرد که "هرگونه اقدامی از سوی دولت اسرائیل به‌منظور در اختیار گرفتن این منطقه [کرانه باختری و غزه] به‌عنوان یک موجودیت سیاسی ناگزیر به شکل‌گیری یک حکومت غیر دموکرات و یا غیریهودی منجر می‌شود. چراکه در صورت رأی‌گیری از فلسطینیان این منطقه کشوری دوملیتی خواهد بود و درصورتی‌که از آن‌ها رأی‌گیری نشود یک کشور آپارتاید خواهد بود."

ایهود باراک در انتخابات نخست‌وزیری سال 2001 از آریل شارون رهبر حزب لیکود، شکست خورد و از سمت ریاست حزب کارگر و عضویت کنیست استعفا کرد. وی تا سال 2005 از سیاست فاصله گرفت. وی در همین سال در انتخابات ریاست حزب کارگر شرکت کرد اما بار دیگر شکست خورد.

 

در سال 2007 با اقرار به "اشتباهات" و "بی‌تجربگی‌اش" بار دیگر به عرصه سیاست بازگشت

 

پس از شکست شیمون پرز در برابر امیر پرتز، باراک با وجود روابط متزلزلی که با این رهبر جدید داشت حزب را ترک نکرد. وی در ژانویه 2007 مبارزه برای بازپس‌گیری ریاست حزب کارگر را ازسرگرفت و طی نامه‌ای به "اشتباهات" و "بی‌تجربگی" خود در مدت نخست وزیریش اعتراف کرد. در انتخابات 2007 ریاست حزب کارگر وی توانست از رقبایش، ازجمله پرتز، پیش بیفتد و 39٪ آرا را به دست آورد، اما انتخابات به دور دوم کشید. در دور دوم نیز آمی آیالون را با اختلاف اندکی شکست داد.

ایهود باراک ازجمله عوامل اصلی فشار بر ایهود اولمرت نخست‌وزیر سابق اسرائیل بود. ایهود اولمرت در زمان جنگ 33 روزه با حزب‌الله، به دلیل عملکرد ضعیف و شکست اسرائیل دررسیدن به اهداف جنگ 33 روزه با حزب‌الله، تحت‌فشار احزاب این رژیم بود که در رأس آن ایهود باراک سرسختانه خواستار استعفای اولمرت شده بود و درنهایت انتشار گزارش وینوگراد در مورد کم‌کاری و ضعف اولمرت به همراه فشارهای باراک، تیر آخر را بر پیکر نیمه‌جان نخست‌وزیر وارد کرد.
 

جنایات اسرائیل در دوره مسئولیت باراک

یکی از برجسته‌ترین جنایات صورت گرفته در زمان مسئولیت ایهود باراک در وزارت جنگ اسرائیل، جنگ سال 2008 غزه موسوم به جنگ 22 روزه یا عملیات «سرب گداخته» بود که نیروهای ارتش اسرائیل دیوانه‌وار از هیچ جنایتی طی این 22 روز فروگذار نکردند و درنهایت پس از 22 روز بدون رسیدن به هدف اصلی خود که نابودی توان موشکی مقاومت و نابودی حماس بود، مجبور به آتش‌بس شدند. به دلیل ممانعت اسرائیل از ورود خبرنگاران و ناظران بین‌المللی به غزه، آمار دقیقی از کشته‌شدگان حملات اسرائیل وجود ندارد اما آمار غیررسمی از کشته شدن حدود 1500 نفر در این مدت خبر می‌دهند. 
 

گزارش سازمان ملل حاکی از آن است که اسرائیل در طول جنگ غزه در سال 2008، از قوانین بین‌المللی تخطی کرده است. در این گزارش تصدیق شده است که اسرائیل با استفاده از بمب‌های فسفری تأسیسات مربوط به نیروهای امدادی سازمان ملل را هدف و بیمارستان‌های القدس و الوفا را مورد حمله هوایی قرار داده است. کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل به ریاست ریچارد گلدستون در گزارش خود که به گزارش گلدستون مشهور است اسرائیل را به ارتکاب جنایت جنگی در غزه متهم کرده است.

گلدستون در گزارش خود این گونه نتیجه‌گیری می‌کند که اسرائیل با استفاده از نیروی نامتعارف، هدف قرار دادن غیرنظامیان به‌عمد، استفاده از فلسطینیان به‌عنوان سپر انسانی و از بین بردن زیرساخت‌های غیرنظامی در طول جنگ غزه مرتکب اعمالی در حد جنایات جنگی و احتمالاً جنایت علیه بشریت شده است.

روز پنجشنبه، 15 ژانویه 2099 گزارش شد که ریچارد فالک، گزارشگر ویژه سازمان ملل در سرزمین‌های اشغالی، بار دیگر شرایط انسانی در غزه را غیرقابل‌قبول دانسته و اسرائیل را به خاطر  "محبوس کردن غیرنظامیان در غزه" و جلوگیری از خروج آنان از صحنه عملیات به‌عنوان آواره جنگی، به "قساوت" متهم کرده است.

 

حمله اسرائیل به یک پناهگاه آورگان فلسطینی تحت نظارت سازمان ملل در بیت لاهیا
 

جان هولمز، مسئول امور کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل نیز درباره جنایات اسرائیل در غزه اظهار داشته است که باوجوداینکه اسرائیل بارها بر عزم خود در جلوگیری از آسیب دیدن غیرنظامیان در غزه تأکید کرده، اما شواهد نشان می‌دهد که در این مورد چندان موفق نبوده است. پیشتر، تشکیلات درمانی حماس در غزه اعلام کرده بود که شمار کشته‌شدگان تا روز نوزدهم عملیات اسرائیل به بیش از یک هزار تن رسیده که بسیاری از آنان غیرنظامی بوده‌اند. به گفته این منابع، بیش از چهارصد زن و کودک نیز در میان کشته‌شدگان بوده‌اند و آمار زخمی‌ها را هم به بیش از سه هزار نفر رسیده است
 

تنها تحرک کشورهای کم‌تحرک عربی

در جریان جنگ غزه - و سایر جنایات اسرائیل - کشورهای عربی مدعی جهان اسلام و جهان عرب،‌ سکوتی مرگبار را در پیش گرفتند و از هرگونه اظهار محکومیت تجاوز آشکار اسرائیل خودداری کردند. تنها تحرک اتحادیه منفعل عرب، شکایت به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به دلیل استفاده اسرائیل از اورانیوم ضعیف شده در جریان حمله به غزه بود. این شکایت بدون هیچ نتیجه و بررسی بیشتر به تاریخ پیوست.
 

شکایت‌نامه‌ کشورهای عربی را عربستان سعودی تهیه‌کرده بود. ملیسا فلمینگ، سخنگوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفته است نامه‌ کشورهای عربی در اختیار کشورهای عضو آژانس قرار خواهد گرفت و موضوع در چارچوب اختیارات آژانس بررسی خواهد شد.

 

خطرات مهمات حاوی اورانیوم ضعیف شده

اورانیوم ضعیف شده، ماده‌ای است بسیار سنگین. وزن مخصوص آن ۷ /۱ برابر وزن مخصوص سرب است. از آن در گلوله‌های نفوذگر و بدنه‌ی خودروهای زرهی استفاده می‌کنند. گلوله‌های حاوی اورانیوم ضعیف شده در شکافتن بدنه‌ی تانک‌ها تواناتر از گلوله‌های ضدتانک معمولی هستند. مهمات آغشته به اورانیوم محیط را آلوده به تشعشات رادیواکتیو می‌کنند. خطر اصلی ناشی از اورانیوم ضعیف شده، مسمومیتی است که ایجاد می‌کند. سم اکسید اورانیوم در هوا پراکنده می‌شود و محیط‌زیست را آلوده می‌کند. جذب آن به‌ویژه باعث آسیب‌دیدگی کلیه می‌شود.

سازمان "دیده‌بان حقوق بشر" اسرائیل را متهم به استفاده از بمب‌های فسفر سفید در غزه می‌کند. این در حالی است که تراکم جمعیت در نوار غزه در سطح جهان مقام اول را دارد و بنابراین خطر استفاده از این نوع بمب در این منطقه، بسیار فراوان است. بمب‌های فسفری شدیدترین سوختگی‌ها را ایجاد کرده و اغلب موجب مرگ عذاب‌آوری می‌شوند. پزشکان غزه می‌گویند که زخمی‌هایی با این نوع سوختگی‌ها به بیمارستا‌ن‌ها مراجعه کرده‌اند.

 

موارد نقض قوانین بین‌المللی از سوی اسرائیل در جنگ 22 روزه

1. محاصره

این مورد شامل اعمال محدودیت‌ ارسال کالا به غزه و جلوگیری از عبور مردم، اجناس و خدمات از مرز، گاهی به مدت چند روز و کاهش سهمیه سوخت و برق این منطقه می‌شود. اقتصاد غزه به‌شدت تحت تأثیر محدودیت‌های اعمال‌شده برای ماهیگیری شده و پایه‌گذاری منطقه پیشگیری در امتداد مرز میان غزه و اسرائیل منجر به کاهش زمین‌های کشاورزی و صنعتی این منطقه شده است. علاوه بر ایجاد شرایط اضطراری، این محاصره موجب تضعیف مردم و کاهش سطح سلامتی‌شان و دسترسی‌شان به آب‌شده است.

آمار مربوط به فلسطینیانی که در طول این عملیات جان خود را ازدست‌داده‌اند متفاوت است. بر اساس مطالعات میدانی، سازمان‌های غیردولتی مرگ 1444 نفر را گزارش کرده‌اند. آماری که منابع دولتی اسرائیل ارائه کرده است 1166 نفر است؛ اما ازآنجاکه ارتش اسرائیل نوار غزه را منطقه عملیاتی اعلام کرده و دسترسی رسانه‌های همگانی به این منطقه را محدود ساخته، تأیید مستقل گزارش‌های دو طرف امکان‌پذیر نبوده است.

 

حمله نیروهای اسرائیل با بمب‌های حاوی فسفر سفید به مدرسه سازمان ملل در جنگ 22 روزه

 

2. حملات نیروهای اسرائیل به ساختمان‌های دولتی و مقامات غزه ازجمله پلیس این منطقه.

نیروهای نظامی اسرائیل حملات متعددی به ساختمان‌ها و مقامات غزه به راه انداختند. کمیته پس از بررسی حملات وارد بر ساختمان شورای قانون‌گذاری و زندان اصلی غزه، اعلام کرد که هردوی این ساختمان‌ها به حدی آسیب‌دیده‌اند که دیگر قابل‌استفاده نیستند. اسرائیل در واکنش به این گزارش، مدعی شد که این‌ها بخشی از "زیرساخت‌های تروریستی حماس" بوده‌اند، ادعایی که از سوی کمیته رد شد. کمیته اعلام کرد که حمله به این ساختمان‌ها درواقع حمله عمدی به دارایی‌های غیرنظامی و نقض قوانین بین‌المللی است که حملات باید تنها به اهداف نظامی محدود شوند.

 

3. الزام به انجام احتیاطات ممکن جهت محافظت از غیرنظامیان و دارایی‌هایشان از سوی نیروهای اسرائیلی در غزه

 

استفاده اسرائیل از سپر انسانی

در جریان تهاجم اسرائیل به غزه و درگیری خیابانی بین مبارزان حماس و نیروهای اسرائیل بسیاری از غیرنظامیان هدف گلوله‌های مستقیم سربازان اسرائیلی قرار گرفتند. اسرائیل درواقع با کشتار غیرنظامیان در پناهگاه‌ها سعی داشت همه‌جا را برای حماس ناامن سازد.  همچنین دستگیری نوجوانان و کودکان در خیابان‌های غزه و استفاده از آنان به‌عنوان سپر انسانی یکی دیگر از جنایاتی بود که اسرائیل مرتکب شد.

 

جنگ هشت‌روزه و موشک‌هایی که در کابینه اسرائیل فرود آمدند

جنگ هشت‌روزه نشان داد اسرائیل در جنگ 22 روزه در هیچ سطحی نتوانسته توان موشکی مقاومت را نابود کند یا به آن آسیب جدی وارد کند. درحالی‌که خود صهیونیست‌ها در این خیال بودند که با ضربات واردشده در جنگ 22 روزه و محاصره کامل نواز غزه طی این مدت، حماس نتوانسته نیروی دفاعی و موشکی خود را بازیابد. بدین ترتیب با خیال واردکردن ضربه نهایی به حماس و مقاومت،‌ آتش جنگ هشت‌روزه را برافروخت. اما شعله‌های این آتش بیش از 8 روز دوام نیاورد و باران موشکی آن را به‌سرعت خاموش ساخت. 
 

تنها کابینه متزلزل اسرائیل بود که بار دیگر همانند جنگ‌های 33 و 22 روزه، پس از شکست از مقاومت، انگشت اتهام به‌سوی یکدیگر گرفتند. اعلام تقریباً ناگهانی خبر کناره‌گیری از جانب ایهود باراک وزیر جنگ اسراییل نشان‌دهنده آن است که در پشت‌صحنه دولت نتانیاهو ماجراهای عمیقی در حال وقوع بوده که حاکی از اختلاف‌نظر اعضای کابینه با نخست‌وزیر است.

به اعتقاد تحلیل‌گران پس از جنگ هشت‌روزه و شکستی دیگر برای اسرائیل، مهم‌ترین علت وادار شدن باراک به استعفا، وجود اختلاف‌نظرهای عمیق و تقریباً غیرقابل‌رفع با بنیامین نتانیاهو بوده است. این اختلاف‌ها اخیراً آن‌قدر بالاگرفته بود که با آشکار شدن دورنمای انتخاب مجدد نتانیاهو به نخست‌وزیری در ماه ژانویه 2013، باراک ترجیح داده برای همیشه دولت را ترک کند.
 

ایهود باراک در زمان اعلام کناره‌گیری خود از دنیای سیاست گفته است معتقد است جان تازه‌ای باید به‌نظام سیاسی اسرائیل وارد شود که با انتخابات سراسری پیش رو این امر محقق خواهد شد. وی همچنین عنوان کرده است که قصد دارد وقت بیشتری را در کنار خانواده‌اش صرف کند.

 

ایهود باراک: باید جان تازه‌ای به‌نظام سیاسی اسرائیل وارد شود
 

تعبیر "نیاز نظام سیاسی اسرائیل به جان تازه" نگاهی کلی به ترکیب فعلی کابینه این رژیم است که طی یک دهه اخیر روندی نزولی را پشت سر گذاشته است و شکست‌های مکرری را از مقاومت متحمل شده و حتی جایگاهش در آمریکا که اصلی‌ترین حامی اسرائیل بوده است بسیار تنزل پیداکرده است. ایهود باراک به‌طور ضمنی کل کابینه نظامی اسرائیل و شخص نتانیاهو را زیر سؤال برده است که نظام سیاسی این رژیم را در بن‌بستی نابودکننده گرفتار کرده‌اند.

اما ایهود باراک از اختلافاتش با بنیامین نتانیاهو و تأثیر این اختلافات در کناره‌گیری از سمت خود سختی به میان نیاورده است اما در اجلاس خبری که پس از تصمیم به کناره‌گیری ترتیب داده‌شده بود اعلام کرد که گرفتن این تصمیم برای وی بسیار سخت بوده اما آن را با تمام وجود گرفته استرسانه‌های اسرائیلی حیات سیاسی ایهود باراک را دوره‌ای آشفته تفسیر می‌کنند که درنهایت با شکست به پایان خواهد رسید. درحالی‌که به‌عنوان یک نظامی کارنامه قابل قبولی از کشتار و جنایت بر ضد مردم فلسطین و لبنان برجای گذاشته است و در این زمینه نمره قبولی گرفته استاز گزینه‌هایی چون موشه یعالون، شائول موفاز و آوی دیچر به‌عنوان جایگزین‌های احتمالی ایهود باراک نام‌برده شده است که بخت آوی دیچر معاون وزارت جنگ این رژیم بیشتر به نظر می‌رسد.

اختلافات داخلی کابینه اسرائیل

درمجموع محورهای اختلافات باراک و نتانیاهو را می‌توان این‌گونه تشریح کرد:
* نتانیاهو در انتخابات امریکا آشکارا از میت رامنی حمایت کرد اما باراک جزو کسانی است که رسانه‌های آمریکایی او را یکی از طرفداران اوباما در کابینه نتانیاهو اعلام کرده و نوشتند که امریکا در اوج اختلافات اوباما- نتانیاهو توانسته بود از طریق جذب او، صحنه نزاع با نتانیاهو را در درون اسراییل متعادل کند؛ بنابراین، باراک و نتانیاهو عملاً درباره مهم‌ترین مسئله راهبردی اسراییل در ماه‌های اخیر یعنی موضوع نحوه تعامل با امریکا خصوصاً درباره ایران به‌هیچ‌وجه اتفاق‌نظر نداشته‌اند.

*
موضوع دوم این است که نگاه راهبردی این دو به مسئله ایران و تفسیر سیاسی آن‌ها از ارزیابی‌های اطلاعاتی عملاً فاصله‌ای پرنشدنی با یکدیگر داشت. تفسیر نتانیاهو از داده‌های اطلاعاتی این است که ایران حتماً در پی ساخت سلاح هسته‌ای است، اما تفسیر باراک این است که ایران فقط می‌خواهد تا آستانه ساخت یک سلاح جلو برود. نتانیاهو عقیده دارد ایران هسته‌ای تهدید موجودیتی برای رژیم اسراییل است اما باراک معتقد است –و به‌صراحت هم گفته- که چنین تهدیدی خیالی است و ایران حتی اگر سلاح هسته‌ای بسازد یک تهدید موجودیتی برای اسراییل نیست. نتانیاهو عقیده دارد اسراییل باید برای یک درگیری نظامی با ایران آماده باشد اما باراک به‌عنوان وزیر جنگ هرگز به این مسئله که اسراییل قادر به چنین کاری است باور نداشت و عملاً هم گامی برای اجرای آن برنداشت. باراک شاید تنها مقام اسراییلی بود که در تأیید نمایش مضحک نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل هیچ حرف باارزشی نزد چراکه اساساً به تعیین خط قرمز برای ایران باور نداشت.


البته مواردی از اتفاق‌نظر هم میان این دو وجود داشت که به‌تدریج کم‌اهمیت شده است. نخست اینکه هر دو نفر باور داشتند که ایران اصلی‌ترین مسئله امنیت ملی اسراییل است و دیگر اینکه ابداع مفهوم منطقه مصونیت درباره برنامه هسته‌ای از جانب ایهود باراک کمک زیادی به نتانیاهو کرد تا اوباما را برای تعیین یک خط قرمز شفاف در مقابل برنامه هسته یا ایران تحت‌فشار بگذارد. این حال، این کارشناس نتیجه گرفت، اختلافات نتانیاهو و باراک چنان اوج گرفته بود که اتفاق‌نظر درباره برخی مسائل هرچند مهم نمی‌توانست آن را بپوشاند.

و سوم اینکه عملاً تنظیم روابط نخست‌وزیر با جامعه امنیتی و نظامی به‌ویژه ارتش که وظیفه وزیر دفاع است، برای باراک تبدیل به یک کار غیرممکن شده بود. جامعه نظامی و امنیتی در اسراییل از مدت‌ها قبل عقیده داشته‌اند که اسراییل باید در مواجهه با مسئله ایران کاملاً زیر سایه امریکا حرکت کند و از هرگونه تظاهر به یک‌جانبه‌گرایی دراین‌باره بپرهیزد اما نتانیاهو در سال‌های گذشته، همواره سعی کرده بود ارتش را به سمت اتخاذ راهبردها و تاکتیک‌هایی سوق دهد که از دید آن‌ها کاملاً غیرحرفه‌ای و غیرواقع‌بینانه بوده است. آخرین مورد از این قبیل تهاجم 8 روزه ارتش اسراییل به غزه بود که نتانیاهو با اهداف سیاسی و بدون هیچ‌گونه منطق نظامی آن را به باراک و ارتش تحمیل کرد. نتانیاهو بارها تأکید کرده بود که در اسراییل سیاسیون تصمیم می‌گیرند و نظامی‌ها فقط اجرا می‌کنند اما استعفای باراک بعد از جنگ غزه نشان داد که این قاعده دیگر به‌طور کامل برقرار نیست. به‌این‌ترتیب کارشناسان عقیده دارند باراک که عملاً دیگر مایل به ایفای نقش میانجی میان جامعه نظای و امنیتی و نخست‌وزیر خودرأی اسراییل نبود، تصمیم گرفته است به پشت‌صحنه بازگردد.


واکنش‌ها و گمانه‌زنی‌ها 
"داو خنین " از اعضای کنیست اسرائیل اعلام کرده است باراک با کناره‌گیری از سمت خود نمی‌تواند از مسئولیت شکست‌هایی که به اسرائیل تحمیل کرده است فرار کند و باید پاسخگوی عملکرد خود باشد. عملکرد باراک در تمام زمینه‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی منجر به وخیم‌تر شدن اوضاع اسرائیل در جهان شده استاز سوی دیگر شایعاتی مبنی بر تصمیم وی برای پیوستن به تزیپی لیونی رهبر سابق حزب کادیما برای تشکیل حزبی جدید مطرح‌شده است. لیونی به‌تازگی اعلام کرده است که قصد دارد با تشکیل حزبی جدید فعالیت‌های سیاسی خود را از سر بگیرد.

 

اسماعیل هنیه نیز در واکنش به خبر اعلام استعفای ایهود باراک اظهار داشته است: اگر اخبار مربوط به استعفای باراک صحت داشته باشد، باید گفت که این مسئله یکی از نتایج بزرگ پیروزی مقاومت و شکست رژیم صهیونیستی و به‌ویژه وزارت جنگ است که بر اساس اطلاعاتی که به دست ما رسیده است، تأکید و اصرار زیادی بر آغاز این جنگ و تداوم آن داشت.

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی