چندرسانه ای

تل‌آویو چگونه به بمب هسته‌ای دست یافت؟

رفتار رژیم صهیونیستی با متحد شماره یک خود یعنی آمریکا چگونه بوده است؟ از عملیات سرقت هسته ای نومک و قربانیان آن چه می دانید؟

 

کارن سیلکوود

در تاریخ 29 ژانویه 2010 وکیلی به نام ماتلی رایس به نمایندگی از قربانیانی که در اثر تشعشات رادیواکتیو دچار بیماری‌های گوناگون شده‌اند شکایتی علیه "گروه شرکت‌های آتلانتیک ریچفیلد و بیکاک اند ویلکاکس" (B&W) تنظیم کرد. بیماری‌های ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو گوناگون هستند "کارن سیلکوود" شاغل در کارخانه‌های هسته‌ای که درراه مصاحبه با خبرنگاری از نیویورک‌تایمز به قتل رسید.

کارن سیلکوود

در تاریخ 29 ژانویه 2010 وکیلی به نام ماتلی رایس به نمایندگی از قربانیانی که در اثر تشعشات رادیواکتیو دچار بیماری‌های گوناگون شده‌اند شکایتی علیه "گروه شرکت‌های آتلانتیک ریچفیلد و بیکاک اند ویلکاکس" (B&W) تنظیم کرد. بیماری‌های ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو گوناگون هستند "کارن سیلکوود" شاغل در کارخانه‌های هسته‌ای که درراه مصاحبه با خبرنگاری از نیویورک‌تایمز به قتل رسید.

شالولند

بقایای لوازم و آلات حمل‌ونقل مواد مسروقه از کارخانه‌های نومِک توسط اسرائیلی‌ها در زمینی به نام شالولند (Shallow Land) در روستای آپولو در پنسیلوانیا دفن گردید که خود این تدفین زباله‌های آلوده هسته‌ای؛ آب رودخانه، هوای منطقه، معادن زغال‌سنگ و صدها هزار تُن خاک و هزاران ساکن در منطقه را همچنان در تشعشع خود آلوده دارد و همچنان قربانی می‌گیرد.

ارنست برگمن

ارنست دیوید برگمن ازجمله دانشمندانی بود که در دهه 1940 با مهاجرت به اسرائیل، ریاست گروه انرژی اتمی اسرائیل را به عهده گرفت و تلاش‌های این کشور برای ساخت سلاح هسته‌ای را بنیان نهاد. وی دوست نزدیک و مشاور بن گورین اولین نخست‌وزیر اسرائیل بود و اعتقاد داشت انرژی هسته‌ای – سلاح هسته‌ای – می‌تواند بسیاری از ضعف‌های اسرائیل در منابع طبیعی و انسانی را جبران کند.لقب "پدر برنامه هسته‌ای اسرائیل" بعدها به برگمن داده شد.

رافائل ایتان

رافی ایتان در آن زمان افسر سازمان موساد بود و در عملیات ربایش مهارت خاصی داشت. وی همچنین مأمور ربایش "آدولف آیشمن" از افسران برجسته نازی بود. آیشمن پس از جنگ جهانی دوم موفق به فرار به آرژانتین شد اما در بین راه توسط گروهی از افسران موساد و شاباک به فرماندهی رافی ایتان ربوده و به اسرائیل منتقل شد. آیشمن در اسرائیل محاکمه و اعدام شد.

 

دکتر زلمان شاپیرو

دکتر زلمان شاپیرو فیزیکدان برجسته و صهیونیست آمریکایی درراه اتمی شدن اسرائیل مساعدت‌های بزرگی به هم‌کیشان خود کرد. وی صاحب نومک شرکت غنی‌سازی و فرآوری اورانیوم و پلوتونیوم در روستای آپولوی پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا بود و مأموریت تأمین سوخت زیردریایی‌های اتمی و راکتورهای ایالات‌متحده را بر عهده داشت. 

تاسیسات هسته ای نومک

نومک با سرمایه‌گذاری وزارت جنگ اسرائیل در دهه شصت میلادی از طریق دکتر «زلمان موردخای شاپیرو» و «دیوید لوونتال» در منطقه پیتسبورگ پنسیلوانیا در کنار دو روستای جنگلی آپولو و پارکز راه‌اندازی شد و در سال 1996 میلادی منهدم گردید.

 

در اینجا مایلم پندى خیرخواهانه به سیاستمداران آمریکائى که تاکنون همواره به‌عنوان مدافع و پشتیبان رژیم صهیونیستى درصحنه حاضرشده‌اند، بدهماین رژیم تاکنون براى شما دردسرهاى بی‌شمار داشته است؛ چهره‌ى شمارا در میان ملت‌های منطقه، منفور و شمارا در چشم آنان شریک جنایات صهیونیست‌های غاصب معرفى کرده است؛ هزینه‌هاى مادى و معنوى که در طول سالهاى متمادى از این رهگذر به دولت و ملت آمریکا تحمیل‌شده است، سرسام‌آور است؛ و احتمالاً در آینده اگر همین روش ادامه یابد، هزینه‌هاى شما سنگین‌تر هم خواهد شد. بیایید به پیشنهاد جمهورى اسلامى درباره‌ى همه‌پرسى بیندیشید و با تصمیمى شجاعانه، خود را از گره ناگشودنى کنونى نجات دهید. بى‌شک مردم منطقه و همه‌ى آزاداندیشان گیتى از این اقدام استقبال خواهند کرد." (رهبر انقلاب)

 

رهبر انقلاب خطاب به دولتمردان آمریکا: "...این رژیم تاکنون برای شما دردسرهای بی‌شماری داشته است..."

 

پرونده هسته‌ای شدن اسرائیل ازجمله فجایعی است که این رژیم غاصب با سرقت هسته‌ای از اولین حامی و دوست خود، آمریکا، فاجعه‌ای انسانی - زیست‌محیطی را رقم زد. هسته‌ای شدن اسرائیل به قیمت آلودگی یک منطقه وسیع در آمریکا،  مرگ 600 نفر و بیماری بیش از 3000 نفر تمام شد. هزینه‌ای که این بار نیز مردم آمریکا و دولت آن را پرداختند و همه را به سکوت وا داشتند. هرروز از تعداد این بیماران کاسته شده و بر 600 قربانی حادثه نومک اضافه می‌شود.
 

معبد سوم؛ اسم رمز هسته‌ای شدن اسرائیل

دستیابی به سلاح کشتارجمعی و هسته‌ای در مقطعی از تاریخ رژیم جعلی اسرائیل، از اولویت‌های اصلی امنیتی این رژیم بود. در اسناد موساد و برخی کشورهای دیگر که بعدها منتشر شد، عملیاتی با اسم رمز "معبد سوم" برای دستیابی به این هدف طراحی شد. معبد سوم اشاره به حادثه تاریخی تخریب دو معبد یهودیان دارد که یکی در زمان سلیمان نبی (ع) ساخته‌شده و با حمله بخت‌النصر ویران شد. معبد دوم در زمان تولد حضرت مسیح (ع) ساخته شد که در حمله یهودیان به رومی‌ها، دولت روم این معبد را نابود کرد. صهیونیست‌ها معتقد بودند این معبد باید بار دیگر احیا شود و این نظریه را مطرح کردند که با دستیابی به سلاح کشتارجمعی، از این معبد محافظت کنند. بر این اساس عملیات معبد سوم برای دستیابی به سلاح هسته‌ای طراحی شد.
 

بر اساس این طرح‌ریزی قرار شد تا از هر چه دانشمند اتمی یا هر دانشمندی که قدرت تولید سلاح کشتارجمعی را دارا است، استفاده شود. حتی اسنادی از زمان جنگ جهانی دوم در دسترس است که این تلاش‌ها در ان زمان هم پیگیری می‌شده این گروه در پی برقراری ارتباط با دانشمندان نازی و دیگر کشورها بوده است. نومک با سرمایه‌گذاری وزارت جنگ اسرائیل در دهه شصت میلادی از طریق دکتر «زلمان موردخای شاپیرو» و «دیوید لوونتال» در منطقه پیتسبورگ پنسیلوانیا در کنار دو روستای جنگلی آپولو و پارکز راه‌اندازی شد و در سال 1996 میلادی منهدم گردید.

 

نقشه هوایی از تأسیسات هسته‌ای نومک در آپولو
 

دکتر زلمان شاپیرو فیزیکدان برجسته و صهیونیست آمریکایی درراه اتمی شدن اسرائیل مساعدت‌های بزرگی به هم‌کیشان خود کرد. وی صاحب نومک شرکت غنی‌سازی و فرآوری اورانیوم و پلوتونیوم در روستای آپولوی پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا بود و مأموریت تأمین سوخت زیردریایی‌های اتمی و راکتورهای ایالات‌متحده را بر عهده داشت. دیوید لوونتال صهیونیست و از نزدیکان بن گورین و گلدا مایر - نخست وزیران سابق اسرائیل - از جمله شرکای شاپیرو درراه اندازی کارخانه نومک بود. بر اساس مدارک و شواهد موجود، بسیاری از کارشناسان آمریکایی بر این عقیده‌اند پروژه راه‌اندازی کارخانه نومک از ابتدا پروژه‌ای اسرائیلی بوده و این کارخانه باهدف تأمین مواد اولیه لازم برای تولید سلاح هسته‌ای و انتقال آن به سرزمین‌های اشغالی راه‌اندازی شده است.

 

در سال 1965 سرویس‌های امنیتی ایالات‌متحده متوجه ناپدید شدن 200 تا 600 پوند اورانیوم با غنای بالا و آماده استفاده در کلاهک هسته‌ای شدند. پس‌ازآن تحقیقات، مأموران اف‌بی‌آی آمریکا متوجه خروج مخفی اورانیوم غنی‌شده – با غنای بالای 97 درصد – از این تأسیسات شدند و طی تحقیقات به‌عمل‌آمده، سرقت 300 کیلوگرم اورانیوم تأیید شد.

 

دو تصویر از "دیوید لوونتال" دوست صمیمی "دیوید بن گوریون" ، "گلدا مایر"  و"میر آمیت" (رئیس وقت موساد)؛ لوونتال سرمایه‌گذار و شریک اصلی"زلمان شاپیرو " در کارخانه‌های نومک بود.

درسال 2006 عمر او پایان یافت

 

متعاقب این حادثه، زلمان شاپیرو مدیر کارخانه نومک تحت بازجویی قرار گرفت. باوجود بازجویی گروه انرژی هسته‌ای آمریکا، سازمان سیا و اف‌بی‌آی از شاپیرو، درنهایت پرونده مفقود شدن 200 پوند اورانیوم با غنای بالا بدون ایراد هیچ‌گونه اتهامی به وی، بسته شد. در سال 1985 و پس از واقعه "جاناتان پولارد" - جاسوس دوجانبه اسرائیل در آمریکا که به حبس ابد محکوم شد - اسناد منتشرشده از سفر محرمانه "رافی ایتان" به آمریکا و کارخانه نومک پرده برداشت. 

 

رافی ایتان در آن زمان افسر سازمان موساد بود و در عملیات ربایش مهارت خاصی داشت. وی همچنین مأمور ربایش "آدولف آیشمن" از افسران برجسته نازی بود. آیشمن پس از جنگ جهانی دوم موفق به فرار به آرژانتین شد اما در بین راه توسط گروهی از افسران موساد و شاباک به فرماندهی رافی ایتان ربوده و به اسرائیل منتقل شد. آیشمن در اسرائیل محاکمه و اعدام شد.
 

سرقت قریب به سیصد کیلوگرم مواد استحصال‌شده از امکانات کارخانه‌های هسته‌ای آمریکا با پوشش محصولات نومک توسّط «رافی ایتان» و «ابراهام بندور» به قیمت قربانی شدن چند هزار شهروند آمریکایی؛ در راستای تسلیح زرادخانه اتمی اسرائیل صورت پذیرفت. این سرقت در اواخر دوره کندی و همزمان با ترور او و اوایل دولت لیندون جانسون صورت گرفت. کندی تنها رئیس‌جمهور آمریکا بود که در زمان ریاست جمهوری خود با هسته‌ای شدن اسرائیل به‌شدت مخالفت می‌کرد و درنهایت ترور شد. مشرق در گزارش‌های آتی به بازخوانی پرونده این ترور نیز خواهد پرداخت.
 

آبراهام بندور (بانام مستعار "اوراهام شالوم" رئیس شاباک - سازمان امنیت داخلی و ضد جاسوسی اسرائیل.")

بندور " تحت امر"رافی ایتان " و با کارت پوششی کارشناس ارشد بخش دفاع الکترونیک اسرائیل در عملیات سرقت نومک شرکت داشت.

 

بنا بر اعتقاد مقامات سیا، اورانیوم غنی‌شده که از تأسیسات آپولو به سرقت رفته، به دیمونا منتقل‌شده است. این مواد به سرقت رفته برای تولید ده‌ها کلاهک هسته‌ای کافی بودند. 
 

هسته‌ای شدن اسرائیل

در سال 1948 ، دانشمندان اسرائیلی به دستور وزارت دفاع اسرائیل در صحرای نقب ( Negev ) به جستجوی ذخایر اورانیوم پرداختندتا سال 1950 ، آنان به ذخایر اورانیوم  با خلوص پایین رادر نزدیکی شهر بئرشبا و صیدا دست یافتند و روی یک روش کم قدرت تولید آب‌سنگین کارکردند. انستیتوی تازه تأسیس علوم وایزمن (WIS ) درحالی‌که دکتر "برگمن " ریاست بخش شیمی آن را به عهده داشت، تا سال 1949 فعالانه از جستجوی هسته‌ای پشتیبانی کرد . دانشجویان امیدوار راهی کشورهای دیگرش‌اند تا به هزینه دولت اسرائیل درزمینهٔ فیزیک و مهندسی هسته‌ای تحصیل کنند. در سال 1952 ، اسرائیل به‌طور پنهانی گروه انرژی اتمی خود را ایجاد کرد و آن را تحت نظارت وزارت دفاع قرارداد. بدین ترتیب شالوده یک برنامه هسته‌ای گذارده شد.
 

اسرائیل تلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای را از سال 1948 و تأسیس کشور جعلی خود، آغاز کرد. فرانسه به‌عنوان پاداشی برای مشارکت اسرائیل در بحران 1956 کانال سوئز، دانش هسته‌ای را در اختیار این رژیم قرارداد و مجتمع نیروگاهی دیمونا را برای اسرائیل احداث کرد. دیمونا قادر بود پلوتونیوم را در مقیاس بالا تولید و باز فرآوری کند.

 

فرانسه نیروگاه هسته‌ای دیمونا را برای اسرائیل احداث کرد
 

آمریکا در سال 1958 از وجود دی مونا مطلع شد و به موضوعی برای بحث و مذاکره با مقامات اسرائیل بدل شد. اسرائیل در این مذاکرات با وقت‌کشی و فریب‌کاری آمریکا را در تنگنا قرارداد تا با استفاده از اهرم دیمونا، برنامه مستمر دریافت سلاح‌های متعارف از این کشور را کلید بزند.

فرانسه در سال 1960 رسماً از پروژه دیمونا کنار کشید و اسرائیل از طریق چند عملیات پنهان، اقدام به‌پیش برد برنامه مزبور کرد و پس از جنگ 1967، این رژیم نسبت به امنیت خود و تأسیسات هسته ایش احساس خطر کرده و تا سال 1973 و جنگ یوم کیپور، تعدادی بمب هسته‌ای پیشرفته تولید کرد.

 

محموله های اتمی تولیدی در کارخانه‌های یکم و دوّم نومک توسّط یک کامیون، بدون اطّلاع رسمی دولت آمریکا و بدون رعایت اصول ایمنی از کارخانه خارج و در قالب عملیّات سرّی "لاکام" به
دیمونا منتقل گردید.

 

بیشترین گمانه‌زنی‌ها در مورد چگونگی دست‌یابی این رژیم به سلاح هسته‌ای مربوط به مواد سرقت شده از نومک آمریکا می‌باشد که در سال 1963 تا 1965 این سرقت انجام گرفت و طی کم‌تر از 10 سال با ساخت مجموع هسته‌ای دیمونا و انتقال این مواد، اسرائیل ده‌ها کلاهک هسته‌ای تولید کرد.

 

ارنست دیوید برگمن ازجمله دانشمندانی بود که در دهه 1940 با مهاجرت به اسرائیل، ریاست گروه انرژی اتمی اسرائیل را به عهده گرفت و تلاش‌های این کشور برای ساخت سلاح هسته‌ای را بنیان نهاد. وی دوست نزدیک و مشاور بن گورین اولین نخست‌وزیر اسرائیل بود و اعتقاد داشت انرژی هسته‌ای – سلاح هسته‌ای – می‌تواند بسیاری از ضعف‌های اسرائیل در منابع طبیعی و انسانی را جبران کند.

لقب "پدر برنامه هسته‌ای اسرائیل" بعدها به برگمن داده شد.

 

قربانیان هسته‌ای شدن اسرائیل

بر اساس یک بررسی اولیه، برخی کارگران کارخانه سابق فرآوری سوخت هسته‌ای در هنگام فعال بودن کارخانه‌های آپولو و پارکز، در معرض تشعشعاتی قرار داشتند که صدها مرتبه بالاتر از استانداردهای بهداشتی بوده است. پروژه مسئولیت‌پذیری دولت موسوم به (GAP) پس از بررسی اسناد مربوط به آلودگی رادیواکتیو کارگران به این نتیجه رسیده که برخی از گروه‌های کارگری در طول خدمت یک و نیم ساله خود بویژه در سال‌های 1966 و 1967 و اوایل دهه 1960 به‌شدت در معرض تشعشعات قرار داشته‌اند.

 

کارت‌های شناسایی کارکنان نومک و بی اند دبلیو

 

کارخانه فرآوری سوخت هسته‌ای نومک در آپولو از سال 1957 تا 1986 فعالیت داشته است. کارخانه فرآوری پلوتونیوم این شرکت در سال 1960 گشایش یافت و در سال 1996 به فعالیت خود خاتمه داد. نومک سرانجام توسط شرکت آتلانتیک ریچفیلد و بعدها توسط بیکاک اند ویلکاکس خریداری شد. فروش نومک در حالی انجام شد که این شرکت به ایجاد آلودگی شدید محیط زیست و قربانی شدن صدها نفر در جریان انتقال اورانیوم غنی شده متهم بود.  این کارخانه مدتی بعد تعطیل و تمام تاسیسات آن منهدم شد و زمین آن نیز با امضای باراک اوباما به گروه مهندسان ارتش آمریکا واگذار شد. تاکنون بیش از 170 میلیون دلار هزینه پاک‌سازی محیط اطراف نومک شده است.

 

کارگران سابق کارخانجات نومک که مبتلابه سرطان و بیماری‌های دیگر تشخیص داده‌شده‌اند، طبق قانون پرداخت غرامت بیماری‌های ناشی از شغل کارکنان بخش انرژی ممکن است استحقاق دریافت 150 هزار دلار جهت درمان خود را داشته باشند. اضطرار اسرائیلی‌ها (و شبکه ی همدستان شان در آمریکا) جهت تهیه و تأمین مواد رادیواکتیو فوق (آن‌هم با استفاده از فنّاوری پیشرفته موجود در دو کارخانه‌ی نومِک و  چندین فقره سرقت محصولات آن به مقصد اسرائیل) تاکنون هزاران قربانی از مردم آمریکا (کشاورزان و دامداران و دیگر سکنه روستاهای اطراف دو کارخانه‌ی نومِک) در پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا گرفته است. بیش از 600 کشته‌ی رسمی مبتلا شده به انواع سرطان‌های گوناگون ناشی از تشعشعات نومِک و 3000 مصدوم منتظر مرگ در داخل خاک آمریکا در این پرونده وجود دارد.

 

بقایای لوازم و آلات حمل‌ونقل مواد مسروقه از کارخانه‌های نومِک توسط اسرائیلی‌ها در زمینی به نام شالولند (Shallow Land) در روستای آپولو در پنسیلوانیا دفن گردید که خود این تدفین زباله‌های آلوده هسته‌ای؛ آب رودخانه، هوای منطقه، معادن زغال‌سنگ و صدها هزار تُن خاک و هزاران ساکن در منطقه را همچنان در تشعشع خود آلوده دارد و همچنان قربانی می‌گیرد.

 

جی ادگار هووِر " رئیس وقت افِ. بی.آی در زمان ریاست "زلمان شاپیرو " بر شرکت نومک.
او رسماً پس از تحقیقات فراوان در نامه ای به "نیکسون" رئیس‌جمهور وقت آمریکا خواستار لغو مجوّز امنیتی "شاپیرو" گردید که نشان از اثبات جرم سرقت داشت.

 

اقدامات قضایی قربانیان حادثه

در تاریخ 29 ژانویه 2010 وکیلی به نام ماتلی رایس به نمایندگی از قربانیانی که در اثر تشعشات رادیواکتیو دچار بیماری‌های گوناگون شده‌اند شکایتی علیه "گروه شرکت‌های آتلانتیک ریچفیلد و بیکاک اند ویلکاکس" (B&W) تنظیم کرد. ازآن‌پس افرادی نیز پا پیش گذاشتند وعده‌ای نیز در تاریخ 28 مه 2010 شکایاتی مبنی بر آلودگی محیط‌زیست تنظیم کردند. آن‌ها ادعا می‌کردند درنتیجه تماس با مواد خطرناک، سمی و رادیواکتیو که این تأسیسات در هوا، آب‌وخاک آزاد می‌کنند به بیماری‌های گوناگونی مبتلا شده‌اند. شاکیان به بیش از 40 نوع سرطان، شامل سرطان پستان، تخمدان، تیروئید و خون مبتلا شده‌اند.

بیماری‌های ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو گوناگون هستند اما تقریباً تمامی آن‌ها حاد و کشنده هستند. تماس با مواد رادیواکتیو احتمال ابتلا به این سرطان‌ها را افزایش می‌دهد: غدد فوق کلیوی، آپاندیس، مثانه، استخوان، مغز، سینه، روده بزرگ، کلیه، خون، شش، تخمدان، پانکراس، پروستات، مقعد، تیروئید، پوست، معده، رحم و غیره.

 

بنا بر مطالعه‌ای که جوزف رینگ، کارشناس ایمنی تشعشعات هسته‌ای از دانشگاه هاروارد، انجام داده است، تأسیسات سوخت هسته‌ای نومک در آپولوی پنسیلوانیا با نقض قوانین فدرال به‌طور دائم مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو را به محیط اطرافشان آزاد می‌کردند و از نظارت کامل و گزارش انتشار تشعشعات به مراجع مربوط سرباز زده‌اند. اقدامات عملیاتی، سلامتی و ایمنی نومک بسیار پایین‌تر از حد استاندارد بوده است. برنامه محافظتی نومک در برابر تشعشعات در هر دو این تأسیسات ناکافی و نامناسب بوده است. ازجمله‌ یافته‌های این مطالعه این بود که "سیستم تهویه آپولو قدیمی بوده و طراحی ضعیفی داشته است" و "هرگز نباید در نزدیکی یک منطقه مسکونی تعبیه می‌شده است."

اسناد معتبری از چندین آتش‌سوزی، آزادسازی مواد رادیواکتیو، تماس کارکنان با مواد رادیواکتیو و بازدید دانشمندان هسته‌ای و جاسوسان اسرائیلی به دعوت زلمان شاپیرو در طول مدت فعالیتش در نومک وجود دارد. در اثر یکی از آتش‌سوزی‌ها در سال 1963 تشعشعات با دوزی معادل 2 تا 280 برابر حد استاندارد برای شش‌ها در آن زمان آزادشده است. و "در طول عملیات سوزاندن زباله‌های هسته‌ای تشعشعات پخش‌شده در هوا تا 4000 برابر بیشتر از بالاترین میزان استاندارد بوده است.

 

"پاتریشیا امینو" یکی از موفق‌ترین فعّالان دفاع از حقوق قربانیان تشعشعات نومک که خود نیز طعم تلخ سرطان ناشی از جنایت
ایِپک در پیتسبورگ را چشیده است.
با شکایت او و حدود سیصد تن از قربانیان و خانواده‌هایشان، مسئولین ایِپک تاکنون قریب به یک‌صد میلیون دلار حقّ السّکوت!
پرداخته‌اند.

 

پاتریشیا آمینو، یکی از قربانیان و نیز فعال محیط‌زیست می‌گوید: "من یکی از خوش‌شانس‌ها بودم. پدر و مادرهایی بودند که فرزندانشان را اینجا دفن کردند." آمنو نیز در اثر تماس با مواد رادیواکتیو به سرطان دچار شده است. یکی از تومورهای مغزیش را درآورده‌اند و قرار است تومور دیگرش را نیز جراحی کنند. او همچنین از سرطان رحم جان سالم به در برده است. وی در فاصله 100 فوتی یکی از این تأسیسات که در آپولو و پارکز از سال 1958 تا 1984 سوخت هسته‌ای تولید می‌کرد بزرگ شده است. آمنو ادعا می‌کند که سن آغاز سرطان در این ناحیه به‌مراتب پایین‌تر از نواحی دیگر است. استاشیا بلفیلد نیز یکی دیگر از قربانیان بود که پیش از تولد 30 سالگی‌اش در اثر ابتلا به تومور بدخیم مغزی درگذشت. 
 

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی