چندرسانه ای

تهدیدات سایبری در کمین اینترنت پرسرعت

معیار اینترنت پرسرعت چیست؟ آیا اینترنت پرسرعت در برابر تهدیدات سایبری ایمن است؟ هکرها چگونه از اینترنت پرسرعت برای حملات سایبری خود بهره می‌گیرند؟ آسیب‌پذیرترین قربانیان اینترنت پرسرعت چه کسانی هستند؟ آیا اینترنت ملی می‌تواند اینترنت پرسرعت را برای همگان به ارمغان بیاورد؟ در این گزارش به بررسی کامل اینترنت پرسرعت و مزایا و معایب آن پرداخته خواهد شد.

اینترنت را باید یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین دستاوردهای نیمه دوم قرن بیستم دانست که تاکنون به دست انسان طراحی، مهندسی و اجراشده است. اینترنت حدود نیم‌قرن است که پا به عرصه وجود گذاشته اما عرضه عمومی آن به اوایل دهه 90 میلادی بازمی‌گردد. از آن زمان تاکنون روزبه‌روز بر محبوبیت و امکانات اینترنت افزوده می‌شود و هرروز اخبار جدیدی از دنیای اینترنت به گوش می‌رسد. دنیایی مجازی که انقلابی بزرگ در دنیای حقیقی به راه انداخت.

در سال‌های اولیه پیدایش اینترنت برای متصل شدن به شبکه باید از طریق شماره‌گیری با خط تلفن اقدام می‌کرد که این کار به‌وسیله دستگاه مودمی که در کامپیوتر نصب می‌شد صورت می‌گرفت. سرعت اتصال آن‌هم به‌طور دردناکی 56 کیلوبیت در ثانیه بود. این مسئله عملیات دریافت و ارسال اطلاعات را به‌شدت با مشکل مواجه می‌کرد و گاهی دریافت یا ارسال یک فایل چند مگابایتی چندین ساعت طول می‌کشید. از دیگر مصائب اینترنت در آن زمان اشغال شدن خط تلفن در هنگام استفاده از اینترنت بود که مشکلات فراوانی را برای کاربران به وجود می‌آورد.

 

سرعت اینترنت

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات نیز چندی پیش از افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات خبر داد. رضا تقی پور با اشاره به اینکه افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات آزمایش شد افزود: این شبکه برای انواع خدمات ازجمله خدمات دولت الکترونیک و در زمینه‌های مختلف تجارت، کسب‌وکار و بانکداری کاربرد دارد. شبکه ملی اطلاعات از پروتکل اینترنت استفاده و پهنای باند لازم را برای همه کاربردهای اینترنتی در داخل کشور فراهم می‌کند.

سرعت اینترنت

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات نیز چندی پیش از افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات خبر داد. رضا تقی پور با اشاره به اینکه افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات آزمایش شد افزود: این شبکه برای انواع خدمات ازجمله خدمات دولت الکترونیک و در زمینه‌های مختلف تجارت، کسب‌وکار و بانکداری کاربرد دارد. شبکه ملی اطلاعات از پروتکل اینترنت استفاده و پهنای باند لازم را برای همه کاربردهای اینترنتی در داخل کشور فراهم می‌کند.

کشورهای پرسرعت اینترنت

در سال‌های اولیه پیدایش اینترنت برای متصل شدن به شبکه باید از طریق شماره‌گیری با خط تلفن اقدام می‌کرد که این کار به‌وسیله دستگاه مودمی که در کامپیوتر نصب می‌شد صورت می‌گرفت. اینترنت پهن باند یا اینترنت پرسرعت در اوایل قرن 21 پا به عرصه وجود گذاشت و روح تازه‌ای به اینترنت دمید و سرعت را از 56 کیلوبیت در ثانیه به بیش از 100 مگابیت در ثانیه افزایش داد.

اینترنت چمدانی

دولت آمریکا سیاست‌هایی را برای جمع‌آوری اطلاعات شخصی شهروندان و براندازی حکومت کشورهای مستقل در فضای سایبر در پیش‌گرفته و اخیراً هم مدعی شده‌اند در حال راه‌اندازی پروژه‌ای تحت عناوینی چون «اینترنت چمدانی»، «اینترنت غیرقابل‌کشف»، «اینترنت سایه» و «اینترنت نامرئی» هستند تا به‌وسیله آن دست به یک سری عملیات روانی در راستای براندازی حکومت‌های کشورهای مخالف خود بزنند.

تهدیدات سایبری

سرعت‌بالای دریافت و ارسال اطلاعات اینترنت نیز کار را برای نفوذ گران و هکرها بسیار راحت‌تر می‌کند و آن‌ها به‌راحتی می‌توانند به جاسوسی و برداشت اطلاعات رایانه شما بپردازند.اینترنت پرسرعت همچنین امکان دسترسی بسیاری از ویروس‌ها، تروجان‌ها، بدافزارها و نرم‌افزارهای مخرب جاسوسی به رایانه را بیشتر و آسان‌تر می‌کند.

اینترنت

اینترنت را باید یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین دستاوردهای نیمه دوم قرن بیستم دانست که تاکنون به دست انسان طراحی، مهندسی و اجراشده است. اینترنت حدود نیم‌قرن است که پا به عرصه وجود گذاشته اما عرضه عمومی آن به اوایل دهه 90 میلادی بازمی‌گردد. از آن زمان تاکنون روزبه‌روز بر محبوبیت و امکانات اینترنت افزوده می‌شود و هرروز اخبار جدیدی از دنیای اینترنت به گوش می‌رسد. دنیایی مجازی که انقلابی بزرگ در دنیای حقیقی به راه انداخت. 
 

 

 و این‌گونه بود که اینترنت پهن باند یا اینترنت پرسرعت در اوایل قرن 21 پا به عرصه وجود گذاشت و روح تازه‌ای به اینترنت دمید و سرعت را از 56 کیلوبیت در ثانیه به بیش از 100 مگابیت در ثانیه افزایش داد. از آن زمان روزبه‌روز بر سرعت اینترنت و انواع آن افزوده می‌شود که کاربران را قادر ساخته تا با سرعت بیشتری در دنیای مجازی به فعالیت‌های مختلفی نظیر دریافت و ارسال داده‌ها، دانلود، آپلود فیلم نرم‌افزار و کارهای گروهی همزمان، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و مشاهده فیلم‌های آنلاین در سایت‌هایی شبیه یوتیوب... بپردازند. درواقع اینترنت پرسرعت انقلاب جدیدی را در دنیای مجازی و اینترنت رقم زد. اینترنت‌های ADSL، کابلی، ماهواره‌ای، وای فای، وایمکس، 3G از انواع اینترنت پرسرعت هستند.

 

ضریب نفوذ اینترنت پرسرعت در جهان

در سال 2010 میلادی بر اساس گزارش «ضریب نفوذ اینترنت پرسرعت در جهان» اتحادیه ارتباطات بین‌الملل که سرعت 256 کیلوبیت در ثانیه به‌عنوان معیار سنجش تعیین‌شده بود کشور چین توانست در سال 2011 با 116 میلیون و 650 هزار کاربر و ضریب نفوذ 7/7 درصد رتبه اول جهان را به خود اختصاص دهد. کشور آمریکا نیز با 83 میلیون و 345 هزار نفر و ضریب نفوذ 2/27 درصد رتبه دوم را در جهان کسب کند. کشورهای ژاپن، آلمان، فرانسه، انگلیس، کره جنوبی، روسیه نیز به ترتیب در رده‌های بعدی قرار گرفتند. ایران نیز با 300 هزار کاربر و ضریب نفوذ 41/0 درصد (بر اساس آمار سال 2008) در رده 51 قرار داشت.


میانگین سرعت اینترنت در 50 کشور جهان/ ایران در رتبه پنجاهم این جدول جای گرفته است
 

اینترنت در ایران

پیشینه اینترنت در ایران به‌دقت روشن نیست. به گفته دکتر شهشهانی پدر اینترنت ایران پس از جنگ به‌جز مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات، نهادهای دیگری از طریق تماس تلفنی به شبکه وصل می‌شدند اما به سایرین خدمات نمی‌دادند. اینترنت به‌صورت عمومی از حدود سال‌های ۱۹۹۳ (معادل ۱۳۷۲ خورشیدی) برای استفاده‌های دانشگاهی وارد ایران شد. رشد اینترنت در ایران با سرعت قابل‌توجهی اتفاق افتاده است و بر اساس آمار ژوئن ۲۰۰۸، ضریب نفوذ اینترنت در ایران حدود ۳۴٫۹ درصد برآورد می‌شد که ایران را در خاورمیانه در رتبه چهارم قرار می‌داد. همین آمار تعداد کاربران اینترنت در ایران را ۲۳ میلیون نفر قلمداد می‌کرد (ضریب رشد از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ برابر با ۹٬۱۰۰ درصد) که به این معنی بود که بیش از نیمی از کاربران اینترنت در خاورمیانه، در ایران هستند. آمار منتشرشده توسط مخابرات ایران در فوریه ۲۰۱۱، با تأکید بر این‌که ضریب نفوذ اینترنت باید بر اساس نفوذ اینترنت پرسرعت محاسبه شود، تعداد کاربران اینترنت پرسرعت ایران را ۷۰۰٫۰۰۰ نفر مشخص می‌کند.

درصد کاربران اینترنت در مناطق مختلف جهان/ خاورمیانه در کنار اقیانوسیه کمترین کاربر اینترنت را داراست
 

ضریب نفوذ اینترنت در ایران چقدر است؟

در بهمن ۱۳۸۹ مخابرات ایران اعلام کرد که از ۲۸ میلیون کاربر اینترنت در کشور، تنها ۷۰۰ هزار نفر از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کنند و مابقی (۹۸٪) از اینترنت دایل آپ استفاده می‌کنند. بر اساس آمارهای منتشرشده از سوی مرکز مدیریت توسعه ملی اینترنت (متما) در سال 1387 درصد نفوذ اینترنت در ایران 21.8 درصد بوده که این رقم در سال 88 با رشدی پنج‌درصدی به 26.49 رسیده است. بر اساس آمارهای موجود با رشدی 10 درصدی نسبت به سال قبل، در سال 90 ضریب نفوذ اینترنت در کشور به 43 درصد رسیده است. 1.1 میلیون نفر از بین تعداد کاربرانی که در گزارش مرکز آمار از کاربران اینترنتی سال 89 شرکت کرده‌اند، از طریق ADSL به اینترنت دسترسی داشته‌اند.

گزارش مرکز آمار نشان می‌دهد که از تعداد کاربران اینترنت در سال 89، از تعداد کل کاربران در تعامل با شبکه جهانی اینترنت که در محل سکونت خود به اینترنت دسترسی داشتند، حداقل هفت میلیون نفر که 84.9 درصد از جمعیت کل کاربران را تشکیل می‌دهد، ارتباط Dial-Up داشته و نحوه دسترسی حداقل 1.1 میلیون نفر که شامل 13 درصد می‌شود از طریق ADSL بوده است. نحوه دسترسی حداقل 76 هزار نفر که شامل 0.9 درصد از جمعیت کاربران اینترنت می‌شود، بی‌سیم (Wireless) و نحوه دسترسی حداقل 13 هزار نفر یا 0.2 درصد از کل کاربران سایر موارد بوده است و نحوه دسترسی حدود 3.8 درصد هم اظهارنشده است.

 

اینترنت پهن باند امکان اتصال 24 ساعته در هفت روز هفته را فراهم می‌کند. اگرچه دسترسی و سرعت به اینترنت را افزایش می‌دهد اما رایانه‌ها و دستگاه‌های قابل‌حمل و موبایل‌ها را در برابر بسیاری از تهدیدات پنهان اینترنت آسیب‌پذیر می‌کند. اینترنت پرسرعت با تمام مزایا و تسهیلاتی که در اختیار کاربران قرار می‌دهد، مشکلات و تهدیدات امنیتی فراوانی را نیز با خود به همراه دارد. درواقع هر چه سرعت اینترنت افزایش می‌یابد، تهدیدات امنیتی و آسیب‌پذیری نیز دوچندان می‌شود.

 

چه خطرهایی در کمین اینترنت پرسرعت نشسته است؟

هنگامی‌که یک رایانه به اینترنت متصل می‌شود، یک آدرس IP مثلاً 123.45.234.90 برایش تعریف می‌شود. نکته قابل‌توجه اینکه وقتی با مودم 56 کیلوبایت وارد اینترنت می‌شویم این عدد هر بار عوض می‌شود اما این موضوع برای اینترنت پرسرعت این‌گونه نیست. اول اینکه شما همواره با یک آدرس واحد به اینترنت وصل می‌شوید و دوم اینکه شما 24 ساعت شبانه‌روز به اینترنت متصل هستید و به هکرها و نفوذ گران این امکان را می‌دهید که هم آدرس رایانه شمارا بدانند و هم‌زمان کافی برای نفوذ به سیستم شمارا داشته باشند. سرعت‌بالای دریافت و ارسال اطلاعات اینترنت نیز کار را برای نفوذ گران و هکرها بسیار راحت‌تر می‌کند و آن‌ها به‌راحتی می‌توانند به جاسوسی و برداشت اطلاعات رایانه شما بپردازند.
 

اینترنت پرسرعت همچنین امکان دسترسی بسیاری از ویروس‌ها، تروجان‌ها، بدافزارها و نرم‌افزارهای مخرب جاسوسی به رایانه را بیشتر و آسان‌تر می‌کند. نمونه آن ویروس جاسوسی شعله (Flame) بود که با حجمی 20 مگابایتی توانسته بود به شبکه‌ها و رایانه‌های ایرانی نفوذ کند. نکته قابل‌توجه اینکه یکی از عوامل اصلی نفوذ این ویروس به داخل رایانه‌های ایرانی، اتصال این رایانه‌ها به اینترنت پهن باند بوده است که به ویروس این امکان را داده بود تا بتواند با سرعت‌بالا در سیستم‌عامل رایانه دانلود و اجرا شود و همچنین اطلاعات جاسوسی را با سرعت‌بالا انتقال دهد.

 

رایانه‌های کاربران خانگی سکوی انجام حملات سایبری

شاید بسیاری گمان کنند که هیچ اطلاعات مهم و قابل‌استفاده‌ای برای هکرها ندارند و یا میلیون طعمه مهم‌تر دیگری در اینترنت وجود دارد و بنابراین هکرها هرگز علاقه‌ای برای نفوذ به سیستم آن‌ها نخواهند داشت. اما این تفکر کاملاً غلط است. هکرها و کراکرها الزاماً به دنبال اطلاعات سری یا فایل‌های شما نیستند، بلکه گاهی فقط به یک رایانه‌هایی نیاز دارند که به اینترنت پرسرعت متصل باشند. هکرها از بسیاری از رایانه‌های قربانی فقط به‌عنوان سکوی انجام حملات خود استفاده می‌کنند و درواقع از آن سیستم هک شده به‌عنوان حلقه‌ای از یک زنجیره عملیات برای نفوذ به هدف اصلی استفاده می‌کنند. در این میان هکرها معمولاً به دنبال رایانه‌های آسیب‌پذیر هستند که رایانه‌های خانگی آسان‌ترین آن‌ها برای نفوذ کردن است. هکرها این رایانه‌های آسیب‌پذیر را با اسکن اینترنت و شناسایی اهداف آسان تنها ظرف چند ثانیه انجام می‌دهند.

 

امنیت هرگز 100 درصدی نیست

نکته قابل‌توجه اینکه هر چه تدابیر امنیتی برای جلوگیری هکرها افزایش می‌یابد، ابتکار عمل و روش نفوذ گران نیز تغییر می‌یابد و به همین علت هرگز به‌طور 100 درصد نمی‌توان امنیت را فراهم کرد. کاربران خانگی نیز که از نرم‌افزارهای امنیتی نظیر فایروال و دانش لازم برای به حداقل رساندن حفره‌های امنیتی و آسیب‌پذیری رایانه‌های خود برخوردار نیستند، همواره به‌راحتی در معرض سوءاستفاده هکرها و نفوذ گران هستند.


 

به‌محض شناسایی و نفوذ به یک رایانه آسیب‌پذیر، می‌توان از آن به شیوه‌های مختلف استفاده کرد: برخی برای فضای ذخیره‌سازی، برخی برای چت و یا دادوستد فایل‌ها. دسترسی به فایل‌ها و اطلاعات شخصی حساس، خرابکاری، انجام حملات سایبری، سرقت اطلاعات، پاک‌سازی و تخریب اطلاعات و ...  

صرف‌نظر از سرقت یا از دست رفتن اطلاعات، چنین تجاوزهای اینترنتی ازنظر زمان و هزینه تعمیر نیز بسیار مشکل‌آفرین و گران تمام می‌شوند و هر چه رایانه حاوی اطلاعات حساس‌تری باشد، هزینه‌های آن نیز گزاف‌تر خواهد بود. نمونه آن حمله ویروس استاکس‌نت، دوکیو و شعله به تأسیسات هسته‌ای و زیرساخت‌های حساس کشور بودند که هزینه‌های سنگینی را به کشور تحمیل کردند.
 

راه‌اندازی اینترنت ملی، آمریکا را غافل‌گیر می‌کند

اهمیت امنیت فضای سایبر و دنیای مجازی و حفظ و حراست از اطلاعات ملی و شخصی یکی از اهدافی است که باعث شده پروژه‌های شبکه ملی اطلاعات، هاستینگ و دیتاسنتر ملی را کلید زده و آن را در کوتاه‌ترین زمان ممکن عملیاتی کنند.


چین؛ پیشتاز راه‌اندازی اینترنت ملی 
 

با انتشار خبر راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات (اینترنت داخلی) در آینده‌ای نزدیک که مهم‌ترین دستاورد آن، ایجاد امنیت و مصون ماندن از حملات اینترنتی عنوان‌شده، آمریکا را به‌عنوان قلب و مغز سیستم سایبری جهان به‌عنوان صاحب و مالک اینترنت بین‌المللی با نگرانی‌هایی مواجه کرده که دستیابی به اهداف خود از طریق جنگ نرم علیه جمهوری اسلامی ایران را بسی دشوارتر از قبل و با هزینه‌های جبران‌ناپذیرتر خواهد دید. آنچه مسلم است کشور ما به‌طور مرتب در معرض حملات اینترنتی قرار دارد که البته تا به امروز ظرفیت خوبی در بحث تأمین امنیت و ایمنی برای شبکه‌های داخل کشور فراهم بوده اما با ایجاد شبکه ملی اطلاعات به‌طورقطع با یک تحول و انقلاب در تأمین امنیت فضای مجازی در کشور روبرو خواهیم بود.

دولت آمریکا سیاست‌هایی را برای جمع‌آوری اطلاعات شخصی شهروندان و براندازی حکومت کشورهای مستقل در فضای سایبر در پیش‌گرفته و با استفاده از رسانه‌ها و ابزارهای ارتباطی و الکترونیکی چون اینترنت و موبایل و بازی‌های رایانه‌ای اقداماتی را برای تضعیف کشورهای هدف انجام می‌دهد که به‌طورقطع تأثیرات عمیقی بر شکل‌دهی افکار عمومی خواهد داشت این در حالی است که اخیراً هم مدعی شده‌اند در حال راه‌اندازی پروژه‌ای تحت عناوینی چون «اینترنت چمدانی»، «اینترنت غیرقابل‌کشف»، «اینترنت سایه» و «اینترنت نامرئی» هستند تا به‌وسیله آن دست به یک سری عملیات روانی در راستای براندازی حکومت‌های کشورهای مخالف خود بزنند.

این ادعایی است که مقامات امنیتی کشورمان آن را تأیید و عنوان کرده‌اند که این اقدام آمریکایی‌ها حرکت جدیدی نیست و از سال 88 سرمایه‌گذاری سنگینی در این بخش انجام داده‌اند و بیشتر هدفشان جنگ سایبری علیه ایران است. اما تاکنون به دلیل اشراف و تسلط جمهوری اسلامی ایران بر فضای سایبر و پیش‌بینی اقدامات دشمن و طراحی راهه‌ای مقابله با آن شکست‌خورده‌اند.

تلویزیون اینترنتی، ویدئو درخواستی، آموزش از راه دور، دورکاری، سلامت الکترونیکی و تجارت الکترونیکی را ازجمله برنامه‌های قابل‌ارائه بر روی شبکه ملی اینترنت عنوان کرد و افزود: شبکه ملی اینترنت یا شبکه اطلاعات ملی بر پایه پروتکل اینترنت طراحی‌شده و یکی از زیر ساخته‌ای اصلی دولت الکترونیک محسوب می‌شود و پهنای زیاد باند، ارسال تصویر، صوت و حجم زیاد اطلاعات از ویژگی‌های این شبکه است.


 

رفع دغدغه‌های اینترنتی با شبکه ملی اطلاعات

امنیت، قیمت و دسترسی پهنای باند دغدغه‌هایی هستند که پیش‌بینی می‌شود در قالب شبکه ملی اطلاعات مرتفع شود. درراه اندازی شبکه ملی اینترنت محدودیت پهنای باند معنایی نخواهد داشت و برنامه‌ای برای حذف اینترنت در این پروژه وجود ندارد و دسترسی به اینترنت در کنار شبکه ملی امکان‌پذیر است. طبق اهداف برنامه پنجم توسعه کشور تا پایان این برنامه باید ۶۰ درصد خانوارها و تمامی کسب‌وکارها به اینترنت پرسرعت متصل شوند و سرانه پهنای باند اینترنت ایران باید در منطقه جایگاه دوم را داشته باشد.

 

 

جبران عقب‌ماندگی توسعه اینترنت باند پهن با شبکه ملی

شبکه ملی اطلاعات یکی از موضوعات مهم کشور در حوزه ارتباطات است که می‌تواند عقب‌ماندگی ایران در توسعه اینترنت باند وسیع را جبران کند. درحالی‌که تعبیرهای متفاوتی از شبکه ملی اینترنت صورت می‌گیرد، درگیرشان در آن‌ها فرصت‌ها را از دست خواهد داد. مباحثی چون دیتاسنتر ملی، موتور جستجوی ملی و شبکه ملی فیبر نوری ازجمله طرح‌هایی است که به دنبال شبکه ملی اینترنت دیده‌شده است چراکه نباید بدون ضابطه برخی اطلاعات حساس کشور به‌راحتی در گوگل و یاهو ردوبدل شود که این امر می‌تواند امنیت کشور را خدشه‌دار کند.


ارتباط با اینترنت جهانی قطع نخواهد شد

آنچه در بحث اینترنت ملی مورد تأکید است دسترسی سریع‌تر، آسان‌تر و راحت‌تر کاربرانی است که در بعد ملی به دنبال کسب اطلاعات و یا انجام یکسری از فعالیت‌ها هستند. در ایده راه‌اندازی اینترنت ملی هیچ بحثی پیرامون موضوع قطع دسترسی به اینترنت جهانی وجود ندارد و این مباحث هم به دلیل ابهاماتی که برای کاربران در خصوص اینترنت ملی وجود دارد هرچند وقت یک‌بار به وجود می‌آید.


 

آیا اینترنت ملی دسترسی جهانی را محدود می‌کند؟

اما باوجود توضیحات وزیر درباره زمان راه‌اندازی و ویژگی‌های شبکه اینترنت ملی، هنوز مسائل بسیاری در این بحث با ابهام روبرو است و برخی از کاربران اینترنت را در ایران با نگرانی‌هایی مواجه کرده است. یکی از نگرانی‌های عمده کاربران در ایران دسترسی به شبکه جهانی اینترنت است. «اینترنت» ملی از بسیاری جهات شبیه به «اینترانت» ملی به نظر می‌رسد که شبکه‌ای محلی با دسترسی محدود و داخلی خواهد بود. حال این سؤال مطرح است که آیا اینترنت ملی قرار است دسترسی کاربران را به شبکه‌ها و پروتکل‌های داخلی محدود کند و دسترسی به اینترنت جهانی را با حذف و محدودیت روبرو سازد یا خیر. به گفته برخی از متخصصان اینترنت ملی قرار است در کنار شبکه اینترنت جهانی در دسترس کاربران قرار بگیرد و تنها میزبانی داده‌ها در داخل، حمایت و حفاظت از اطلاعات و اتصال شبکه‌های داخلی با یکدیگر را بر عهده بگیرد.

 

افزایش سرعت اینترنت ایران تا ۷۵ برابر با اینترنت ملی

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات نیز چندی پیش از افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات خبر داد. رضا تقی پور با اشاره به اینکه افزایش ۷۵ برابری سرعت اینترنت در شبکه ملی اطلاعات آزمایش شد افزود: این شبکه برای انواع خدمات ازجمله خدمات دولت الکترونیک و در زمینه‌های مختلف تجارت، کسب‌وکار و بانکداری کاربرد دارد. شبکه ملی اطلاعات از پروتکل اینترنت استفاده و پهنای باند لازم را برای همه کاربردهای اینترنتی در داخل کشور فراهم می‌کند.

 

سرعت بیشتر، امنیت کمتر

اتصال به اینترنت مساوی است با در معرض تهدیدهای امنیتی قرارگرفته. فرقی نمی‌کند که با مودم 56 کیلوبایت یا اینترنت پهن باند به اینترنت متصل شوید. بااین‌حال ریسک امنیتی اینترنت پرسرعت به‌مراتب بیشتر است. دلیل آن اتصال شبانه‌روزی و بدون قطعی به اینترنت است. سرعت‌بالای اینترنت پهن باند هم انجام حملات نفوذ گران را نیز بسیار ساده‌تر می‌کند چراکه امکان بارگذاری بدافزارها و نفوذ در آن‌ها با سرعت بیشتری انجام می‌شود. به‌طور کل هر چه سرعت اینترنت پهن باند کاربران بیشتر باشد، نفوذ گران علاقه بیشتری به نفوذ در آن نشان خواهند داد.  اما مسئله‌ای که باید به آن پرداخت عدم امکان تأمین امنیت 100 درصدی رایانه‌هاست. امنیت یک فرآیند است و هرچقدر هم که تدابیر امنیتی لحاظ شود بازهم هکرها راهی برای نفوذ پیدا خواهند کرد. حتی پس از نصب انواع ضدویروس، دیواره آتش و نرم‌افزارهای امنیتی، سیستم‌ها هنوز هم آسیب‌پذیر خواهند بود و راه‌اندازی اینترنت ملی یکی از اقدامات مهم برای جلوگیری از حملات سایبری به زیرساخت‌های حیاتی کشور خواهد بود و مطمئناً امنیت و سرعت به‌مراتب بیشتری را برای کاربران با خود به همراه خواهد داشت.

 

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
مطالب مرتبط
هکرهای کلاه سیاه، کلاهبرداران عرصه سایبر
عضویت در خبرنامه
سایت هادی