چندرسانه ای

بررسی طرح IVLP از پروژه های دیپلماسی عمومی آمریکا

نفوذ در رهبران، تغییر در جوامع

یکی از پروژه های ذیل دیپلماسی عمومی آمریکا طرح IVLP است که به منظور شناسایی رهبران خارجی کنونی و افراد سرشناس و در حال ظهور درزمینهٔ های مختلف در نقاط مختلف دنیا و تأثیرگذاری بر این افراد ایجاد شده است.

هرگاه ساختار نظام بین‌الملل دستخوش تغییر شود، بدیهی است که در پی این تغییرات سیاست‌های بین‌المللی نیز با تغییر همراه خواهند بود. دو جنگ جهانی و دوران جنگ سرد پس‌ازآن، سایه‌ای از ترس و فضای امنیتی و رقابتی را حکم‌فرما کرده بود که در آن اصلی‌ترین عامل قدرت از نوع قدرت سخت بود. با پایان این دوران و تغییر فضای حاکم بر روابط بین‌الملل، مفاهیم بسیاری دستخوش تغییر شد. این تغییرات در حوزه دیپلماسی مفاهیم بدیعی را ایجاد کرد. تغییرات نظام بین‌الملل و پررنگ شدن نقش بازیگران غیردولتی و افکار عمومی سبب شده تا اشکال جدیدی از دیپلماسی در کنار دیپلماسی سنتی مورداستفاده قرار گیرد. در این رابطه یکی از دیپلماسی‌های معمول که توسط برخی کشورها به‌خوبی به کار می‌رود، دیپلماسی عمومی است. اهمیت دیپلماسی عمومی به‌ویژه به لحاظ ارتقای وجهه یک کشور مدنظر است و درواقع سازوکاری برای افزایش قدرت نرم به شمار می‌رود.

 

هر ساله بخش عظیمی از بودجه دولت آمریکا صرف پروژه هایی می شود در ذیل مبحث دیپلماسی عمومی در داخل و خارج آمریکا برای تاثیر گذاری بر جوامع، مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از این پروژه ها، طرح INTERNATIONAL VISITOR LEADERSHIP PROGRAM (IVLP) یا پروژه رهبری بازدیدکنندگان بین المللی است . در این طرح هر ساله 5000 نفر از سراسر جهان به آمریکا سفر کرده و طی سه هفته در جریان آموزش ها و برنامه های این دوره قرار می گیرند.

هر ساله بخش عظیمی از بودجه دولت آمریکا صرف پروژه هایی می شود در ذیل مبحث دیپلماسی عمومی در داخل و خارج آمریکا برای تاثیر گذاری بر جوامع، مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از این پروژه ها، طرح INTERNATIONAL VISITOR LEADERSHIP PROGRAM (IVLP) یا پروژه رهبری بازدیدکنندگان بین المللی است . در این طرح هر ساله 5000 نفر از سراسر جهان به آمریکا سفر کرده و طی سه هفته در جریان آموزش ها و برنامه های این دوره قرار می گیرند.

در سال 1940، نلسون راکفلر، هماهنگ کننده امور تجاری و فرهنگی برای جوامع آمریکایی، در طرحی برای اولین بار، 130 روزنامه نگار از آمریکای لاتین را برای بازدید از ایالات متحده به این کشور دعوت کرد. گرچه این طرح اولین بار، مردم آمریکای لاتین را به عنوان جامعه هدف خود قرار داده بود، ولی دیری نگذشت که اهمیت این طرح برای مسئولین آمریکایی بیش از پیش روشن شد.

در بخش هایی از این طرح که مخصوص بانوان است، بانوان داوطلب تشویق می شوند از طریق فعالیت های ورزشی، هنری، دولتی،  علمی و امور دیگر نقش خود در جوامع مختلف را بازسازی کرده و به حقوق خود دست یابند.

بیش از 90 نهاد غیرانتفاعی در 44 ایالت آمریکا در این طرح فعالیت دارند که وظیفه آنها گزینش خانواده های آمریکایی به عنوان نماد خانواده ای امن، توام با آرامش و متمدن است که برای دوره های یکساله یا در طول یک ترم تحصیلی یا حتی برای چند روز و آخر هفته میزبان داوطلبینی از کشورهای مختلف جهان باشند.

طرح مذکور یکی از طرح هایی است که ذیل دفتر فرهنگی و امور آموزشی وزارت امور خارجه Educational and Cultural  Affairs Bureau برگزار می شود. جامعه هدف در این طرح جهانی، رهبران خارجی کنونی و افراد سرشناس و در حال ظهور در زمینه های مختلف است.

 

با پایان چندین دهه خصومت و رقابت بین شوروی و آمریکا، که به تجزیه اتحاد جماهیر شوری انجامید، ایالات‌متحده که خود را در عرصه بین‌الملل بدون رقیب تصور می‌کرد، به بسط و گسترش قدرت خود در نقاط مختلف جهان روی آورد. اشکال مختلفی از نفوذ در این سال‌ها از سوی دولتمردان آمریکایی آزموده شده است. از مهم‌ترین ابزار نفوذ در جوامع مختلف که توسط ایالات‌متحده مورداستفاده قرار می‌گیرد، در ذیل دیپلماسی عمومی مطرح می‌شوند. به عبارت ساده‌تر می‌توان گفت که آمریکا دیپلماسی عمومی مبنی بر بسط فرهنگ آمریکایی از طرق مختلف بر جوامع مختلف در سراسر دنیا را پیگیری می‌کند. هرساله بخش عظیمی از بودجه دولت آمریکا صرف پروژه‌هایی می‌شود در ذیل مبحث دیپلماسی عمومی در داخل و خارج آمریکا برای تأثیرگذاری بر جوامع، مورداستفاده قرار می‌گیرد. یکی از این پروژه‌ها، طرح INTERNATIONAL VISITOR LEADERSHIP PROGRAM ( IVLP) یا پروژه رهبری بازدیدکنندگان بین‌المللی است .در این گزارش سعی بر آن است تا این طرح موردبررسی قرار گیرد.

 

معرفی

طرح مذکور یکی از طرح‌هایی است که ذیل دفتر فرهنگی و امور آموزشی وزارت امور خارجه Educational and Cultural Affairs Bureau)ECA) برگزار می‌شود. جامعه هدف در این طرح جهانی، رهبران خارجی کنونی و افراد سرشناس و در حال ظهور درزمینهٔ های مختلف است. منظور از رهبران در این طرح افراد تأثیرگذار بر جوامع است که درزمینهٔ های مختلف، دارای مقبولیت عمومی می‌باشند. این افراد می‌توانند درزمینهٔ های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، علمی، هنری و حتی ورزشی دارای مقبولیت مدنظر باشند. در این طرح هرساله 5000 نفر از سراسر جهان به آمریکا سفرکرده و طی سه هفته در جریان آموزش‌ها و برنامه‌های این دوره قرار می‌گیرند. این طرح یکی از پر سابقه ترین و ازجمله کارآمدترین طرح‌هایی است که از دیرباز از سال 1940 در حوزه دیپلماسی عمومی ایالات‌متحده به اجرا درمی‌آمده است. این طرح علاوه بر داوطلبینی که از نقاط مختلف به آمریکا سفر می‌کنند، شامل 200.000 نفر از شهروندان آمریکایی می‌شود که 335 نفر از این افراد را مدیران رده‌بالای دولتی و مسئولین وزارت خارجه تشکیل می‌دهند. در طول مدت دوره مذکور که 3 هفته است، داوطلبین از  4 شهر در 4 ایالت آمریکا به‌طور گزینشی توسط مسئولین بازدید می‌کنند. این بازدیدها شامل مراکز آموزشی، مراکز حکومتی در سطوح ملی، ایالتی و محلی و... می‌شود. نکته مهم در این طرح این است که این افراد در طول مدت دوره زندگی با خانواده‌های آمریکایی را تجربه خواهند کرد؛ خانواده‌هایی که به با عضویت در مراکز مردم‌نهاد و غیردولتی آمادگی خود جهت میزبانی از داوطلبین را از قبل اعلام کرده‌اند. بازدیدهای داوطلبین کاملاً گزینشی بوده و برنامه‌های این طرح به‌قدری فشرده و دقیق زمان‌بندی‌شده‌اند که جای هیچ‌گونه تغییری در آن وجود ندارد. می‌توان گفت که تمامی داوطلبین در تمام طول دوران دوره خود، یا مشغول بازدید از مراکزی هستند توسط مسئولین به‌عنوان نمونه‌ای از نهادهای آمریکایی به آن‌ها معرفی می‌شود و یا اینکه مشغول تعامل با خانواده‌ای آمریکایی هستند که به‌صورت گزینش‌شده ، نقش خانواده ایده آل آمریکایی را ایفا کرده و ارزش‌ها و هنجارهای جامعه آمریکایی را به داوطلب تزریق می‌کنند. داوطلبین در طول این دوره بر اساس حوزه فعالیت خود در کارگروه‌های مختلف تقسیم‌بندی شده و با برخی از افراد و گروه‌ها دیدار می‌کنند. این‌که چه گروهی با چه کسانی ملاقات کنند به سه عامل بستگی دارد: حوزه فعالیت افراد و سطح محبوبیت آن‌ها در جامعه خود، درخواست سفارت ، عوامل دیگر ازجمله برخی محدودیت‌های موجود در ارتباطات با برخی افراد و نهادها. افراد داوطلب در هر گروه با همتایان آمریکایی خود دیدار داشته و همچنین از بخش عمومی و خصوصی حوزه مرتبط با بخش خود در آمریکا بازدید می‌کنند. در پایان نیز این افراد به فراخور استعداد و علایق خود، عضویت در گروه‌های اجتماعی و فرهنگی مختلف آمریکایی را تجربه می‌کنند.

 

بازدیدهای داوطلبین کاملاً گزینشی بوده و برنامه‌های این طرح به‌قدری فشرده و دقیق زمان‌بندی‌شده‌اند که جای هیچ‌گونه تغییری در آن وجود ندارد

 

گزینش این افراد بر عهده وزارت امور خارجه است که این وظیفه توسط این وزارتخانه به نمایندگی‌ها و سفارت‌های آمریکا در کشورهای مختلف محول شده است. بر این اساس، نمایندگی‌های آمریکا وظیفه‌دارند تا با جستجو در بافت اجتماعی جامعه محل مأموریت خود، با شناسایی نخبگان و افراد تأثیرگذار، از آن‌ها برای شرکت در این طرح دعوت به عمل‌آورند. این عمل  را شاید بتوان نوعی جاسوسی مدرن نامید که با کسب اطلاعات از منابع آشکار و نهان و با بهره‌گیری از ارتباطات گسترده، نخبه اجتماعی شناسایی‌شده و هدف برنامه‌های مختلف و خط دهی و هنجار سازی قرار می‌گیرد. مدیریت این طرح نیز بر عهده نهاد مشترکی متشکل از وزارت امور خارجه و آژانس برنامه‌های ملی NPAs  قرار دارد که  گروهی از سازمان‌های در ظاهر غیرانتفاعی و مردم‌نهاد NGO  این نهاد را در این امر یاری می‌کنند. وظیفه این نهادهای مردمی، گزینش خانواده‌های آمریکایی برای میزبانی از این افراد و همچنین اجرای برخی برنامه‌های آموزشی و فرهنگی برای داوطلبین است. بیش از 90 نهاد غیرانتفاعی در 44 ایالت آمریکا در این طرح فعالیت دارند. از مهم‌ترین فعالیت این نهادها، گزینش خانواده‌های آمریکایی به‌عنوان نماد خانواده‌ای امن، توأم با آرامش و متمدن است که برای دوره‌های یک‌ساله یا در طول یک‌ترم تحصیلی یا حتی برای چند روز و آخر هفته میزبان داوطلبینی از کشورهای مختلف جهان باشند. این نهادها مسئولیت آموزش به این خانواده‌ها برای تعامل بهتر با داوطلبین برای معرفی الگویی نمونه از خانواده در نظام ارزشی آمریکایی را بر عهده‌دارند.

 

تاریخچه طرح

همان‌طور که ذکر شد این طرح یکی از قدیمی‌ترین طرح‌های اجراشده در حوزه دیپلماسی عمومی آمریکا می‌باشد. در سال 1940، نلسون راکفلر، هماهنگ‌کننده امور تجاری و فرهنگی برای جوامع آمریکایی، در طرحی برای اولین بار، 130 روزنامه‌نگار از آمریکای لاتین را برای بازدید از ایالات‌متحده به این کشور دعوت کرد. گرچه این طرح اولین بار، مردم آمریکای لاتین را به‌عنوان جامعه هدف خود قرار داده بود، ولی دیری نگذشت که اهمیت این طرح برای مسئولین آمریکایی بیش‌ازپیش روشن شد. در سال 1948، نماینده کارل ای مونت به همراه سناتور الکساندر اسمیت لایحه‌ای را از طریق کنگره این کشور به تصویب رساندند که این قانون( قانون شماره 402) به قانون اسمیت- مونت شهرت یافت. بر اساس این طرح برای اولین بار یک‌نهاد اطلاع‌رسانی رسمی با مأموریت ترویج درک بهتر از ایالات‌متحده آمریکا در کشورهای دیگر و همچنین افزایش درک متقابل بین مردم آمریکا و سایر مردم دنیا تأسیس شد. اساس این طرح تأکید بر اهمیت مبادلات آموزشی و فرهنگی بود که حمایت مادی دولت را برای چنین طرحی ضروری می‌دانست. در پی تصویب این قانون و بر اساس نیاز با ساخت گروه‌هایی از روشنفکران آگاه و رهبران افکار عمومی درزمینهٔ های سیاسی و اجتماعی، برنامه بین‌المللی بازدید از آمریکا آغاز شد. در سال 1952 این طرح بر اساس قانون مذکور در ذیل بخشی از وزارت امور خارجه تثبیت شد. در سال 1960 این بخش به دفتر امور آموزشی و فرهنگی تغییر نام داد. در سال 1961 قانون جدیدی در کنگره به تصویب رسید که مجدداً بر اهمیت افزایش درک متقابل میان مردم آمریکا و دیگر مردم دنیا تأکید می‌کرد.( قانون فولبرایت- هیز) . این طرح به فعالیت خود ادامه داد و توانست در طول این سال‌ها با طرح برنامه‌های متنوع و گسترده تعداد زیادی از نخبگان و رهبران اجتماعی جوامع مختلف را با دعوت به آمریکا به هنجارها و ارزش‌های جامعه آمریکایی آشنا کند. در سال 2004 این طرح به شکل امروزی خود بانام طرح رهبری بازدیدکنندگان بین‌المللی مطرح‌شده و دور جدیدی از فعالیت‌های خود را آغاز کرد. این دوره مصادف بود با گسترش نظامی‌گری در منطقه جنوب غرب آسیا و اشغال نظامی افغانستان و عراق. یکی از اهداف اصلی در این طرح همراه کردن افکار عمومی بعد از دو لشکرکشی ناموفق به این منطقه از جهان و مخدوش شدن وجهه عمومی آمریکا نزد افکار عمومی مردم جهان بود.

 

یکی از اهداف اصلی در این طرح همراه کردن افکار عمومی با سیاست های آمریکا در نقاط مختلف جهان است

 

حوزه‌ها و بخش‌های مختلف

این طرح در حوزه‌های مختلفی تعریف‌شده که همین امر باعث می‌شود طیف گسترده‌ای از نخبگان به‌عنوان هدف در این طرح شناسایی شوند.

 

مطالعات آمریکا

در این حوزه ، مخاطبین بافرهنگ، تاریخ ، هنجارها و ارزش‌های جامعه آمریکایی آشنا می‌شوند. این آشنایی از طریق شرکت در برنامه‌های گروهی ، دانشگاه‌ها، مراکز عمومی و خانواده‌های آمریکایی صورت می‌گیرد. جامعه هدف در این طرح شامل طیف گسترده‌ای از فارغ‌التحصیلان، دانش آموزان، اساتید و معلمان در سراسر جهان می‌شود. در این طرح همچنین از ظرفیت زبان انگلیسی نیز استفاده‌شده و در غالب طرح کمک‌هزینه‌های تحصیلی و فراگیری زبان انگلیسی برخی افراد به این حوزه دعوت می‌شوند. یکی از طرح‌های دیگر که در ذیل این حوزه تعریف‌شده و در حال اجراست، برنامه تبادل رهبران جوان در صربستان و مونت نگرو است در این طرح داوطلبین به انتخاب نمایندگی آمریکا یک سال تحصیلی را در مراکز آموزشی آمریکایی گذرانده و در کنار آن در طول این‌یک سال زندگی در کنار یک خانواده آمریکایی را تجربه می‌کنند.

 

فرهنگ و هنر

 داوطلبین شرکت‌کننده در این حوزه ، با انواع فرهنگ‌ها و آداب‌ورسوم نقاط مختلف جهان آشنا شده و طبق گفته مسئولین طرح ، چگونگی تعامل با آن‌ها و مدیریت تفاوت‌های فرهنگی را می‌آموزند. یکی دیگر از برنامه‌ها در این حوزه تقویت نوشتار و قلم داوطلبین است. این برنامه با همکاری دانشگاه لووا برگزارشده و در دو سطح مبتدی و پیشرفته انجام می‌شود. گروه شرکت‌کننده در سطح پیشرفته این طرح، در طول دوره با اصحاب قلم و نویسندگان مطرح در آمریکا دیدارهایی ترتیب می‌دهند. از دیگر طرح‌های این حوزه می‌توان به طرح‌های موسیقی و موزه اشاره کرد.

 

تجارت و اقتصاد

در این حوزه، سعی بر این است که کارآفرینان برتر و صاحبان فکر و سرمایه با همتایان خود در آمریکا دیدارهایی ترتیب داده و زمینه همکاری‌های بیشتر در آینده برای هردو گروه فراهم شود. از دیگر اهداف این حوزه، ایجاد اشتغال و استقلال اقتصادی برای زنان در جوامع مختلف است.

 

آموزش مدنی

ایجاد نوعی از الگوی لیبرالیسم مبتنی بر نظام حاکم بر ایالت متحده به‌منظور همانندسازی جوامع و درنهایت بسط و گسترش الگوی لیبرال در تمامی کشورهای جهان. این برنامه افراد را با نقش هر فرد در نهاد جامعه و اهمیت گروه‌های مردم‌نهاد و نقش این گروه‌ها در فعالیت‌های اجتماعیآشنا می‌کند.

 

 ارتباط و رسانه

توانمندسازی افراد این حوزه در شبکه‌سازی ، مدیریت افکار عمومی، استفاده از ظرفیت فنّاوری‌های جدید در فعالیت‌های اجتماعی و ارتباطی و هم‌چنین آموزش ابزار و راهکارهای تولید محتوای رسانه‌ای از اهداف اصلی این طرح می‌باشد.

 

افراد شرکت‌کننده در این حوزه، عمدتاً از بین افرادی انتخاب می‌شوند که در جوامع خود در حوزه‌های مورد پیروی قرار می‌گیرند

 

توانایی رهبری

افراد شرکت‌کننده در این حوزه، عمدتاً از بین افرادی انتخاب می‌شوند که در جوامع خود در حوزه‌های مورد پیروی قرار می‌گیرند. استفاده از ظرفیت عمومی و آموزش راهکارهای مدیریت افکار عمومی و نظریه‌ها و راهکارهای مورداستفاده در رهبری جوامع ازجمله مواردی که در این حوزه پیگیری می‌شود.

 

توانمندسازی زنان و دختران

 

هدف اصلی این حوزه، برابری جنسیتی در تمامی جوامع است. آنچه در این دوره به مخاطبین عرضه می‌شود خلاصه این کلام است که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند درحالی‌که نیمی از جمعیت خود را نادیده می‌گیرد، پیشرفت را تجربه کند. مسئولین این حوزه معتقدند برابری جنسیتی برای رسیدن به هدف مشترک جوامع یعنی رفاه و ثبات و صلح امری ضروری است. از همین رو آن‌ها تمامی آموزش‌های این دوره را در راستای دستیابی به همان هدف خود تفسیر می‌کنند. در این دوره بانوان داوطلب تشویق می‌شوند از طریق فعالیت‌های ورزشی، هنری، دولتی،علمی و امور دیگر نقش خود در جوامع مختلف را بازسازی کرده و به حقوق خود دست یابند. یکی دیگر از اهداف این طرح، توانمندسازی بانوان و ارتقای سطح تحلیل آن‌ها برای رهبری و خط دهی به جوامع خود است.  به دو نمونه از تلاش‌هایی که در ذیل این طرح تعریف‌شده‌اند اشاره می‌کنیم:

 

الف) طرح آموزش بیش از 10.000 نفر از زنان جنوب غرب آسیا و آفریقا

این طرح با مشارکت شرکت سرمایه‌گذاری Goldman Saches  و وزارت امور خارجه آمریکا و همچنین همراهی کالج هاروارد کندی برگزار می‌شود. در این طرح 10.000 نفر از بانوان این مناطق، به مدت دو هفته در برنامه‌های آموزشی ازجمله ایجاد شبکه، کارآفرینی، مدیریت اجتماعی و ... شرکت می‌کنند. هدف از این طرح کارآفرینی زنان و استقلال در حوزه اقتصادی در راستای اهداف آمریکا برای پیشبرد جوامع تعریف‌شده است.

 

ب) اعطای جایزه بین‌المللی شجاعت زنان

این طرح که از سال 2007 آغاز بکار کرده است، سالانه با انتخاب زنانی که نقش‌آفرینی مؤثری در جوامع خود داشته‌اند و یا در معرض خطرات بزرگ قرارگرفته‌اند، جوایزی را به آن‌ها اعطا کرده و از آن‌ها به‌عنوان الگوهای موفق تجلیل به عمل می‌آورد. این جایزه توسط وزارت امور خارجه به‌عنوان جایزه‌ای برای دفاع از حقوق بشر و دفاع از آزادی و پیشرفت زنان در جوامع مختلف اعطا می‌شود. در سال 2013 این کمیته، النا میلاشینا، نویسنده و روزنامه‌نگار منتقد سیاست‌های مسکو که دولت روسیه را به ایجاد خفقان و جرائم بین امللی متهم کرده بود، را به‌عنوان زن شجاع سال برگزید. در مراسم تقدیر وی نیز میشل اوباما ، همسر رئیس‌جمهور آمریکا و همچنین جان کری حضور داشتند. امسال نیز این کمیته 10 نفر از بانوان از کشورهای مختلف را برای این جایزه در نظر گرفت که اکثر این افراد از کشورهای آفریقایی و آسیایی هستند.

 

  1. امور بین امللی
  2. علم و فنّاوری
  3. فعالیت‌های داوطلبانه
  4. برخی فعالیت‌های حرفه‌ای
  5. هنرهای تجسمی و نمایشی
  6. نویسندگی و روزنامه‌نگاری و فیلم‌سازی
  7. جوانان متخصص

 

هدف عمده این طرح نفوذ گسترده در لایه‌های اجتماعی از طریق تسلط بر نخبگان جامعه است

 

هزینه طرح

این طرح در سال 2014 بودجه‌ای بالغ‌بر 80.150.000 دلار از بودجه دیپلماسی عمومی آمریکا را به خود اختصاص داد درحالی‌که افراد دعوت‌شده در این طرح 3728 نفر بودند. در سال 2015 نیز همین میزان بودجه برای تعداد 3800 نفر از داوطلبین در نظر گرفته شد. این بودجه هزینه بیش از 800 برنامه در سال در راستای این طرح را نیز تأمین می‌کند. این طرح‌های توسط وزارت امور خارجه و همچنین نهادهای غیرانتفاعی همکار در این طرح به مصرف می‌رسد. گفتنی است هر خانواده آمریکایی که میزبانی از داوطلبین را قبول کند نیز مبلغی را درازای آن از دولت آمریکا دریافت می‌کند.

 

نتیجه‌گیری

همان‌طور که در ابتدای متن به آن اشاره کردیم، دیپلماسی عمومی، ساز کاری برای افزایش قدرت نرم بشمار می‌رود. در حقیقت بودجه‌ای که برای این‌گونه امور صرف می‌شد، نه‌تنها از صرف بودجه‌های هنگفت در جنگ و درگیری جلوگیری می‌کند بلکه اهدافی که در پس مداخله نظامی قرار دارد را بسیار بهتر از شیوهای دستیابی سخت و همچنین به‌صورت پایدارتر تأمین می‌کند. از طرف دیگر نفوذ گسترده در لایه‌های اجتماعی از طریق تسلط بر نخبگان جامعه، نفوذ به‌مراتب پایدار و جامعه‌ای همسو با اهداف ایالات‌متحده را ایجاد خواهد کرد. طرح‌های مذکور در ذیل برنامه مدیریت بازدیدکنندگان به‌خوبی نمایانگر اهداف مسئولین آن است. انتخاب جامعه هدف با حوزه‌های مرتبط، نشان از سرمایه‌گذاری دقیق و برنامه‌ریزی منسجم و هدف‌دار این طرح است. تمامی شرکت‌کنندگان در این طرح در هدفی غایی، به‌نوعی از همسویی هنجاری و ارزشی با آمریکا دچار می‌شوند. انتخاب مدیریت‌شده محل‌های بازدید و خانواده‌های میزبان نیز تصویر ذهنی کاملاً سالم و ایده الی را در ذهن مخاطب ترسیم می‌کند. زمان حضور سه‌هفته‌ای این افراد در چنین محیطی تنها به ترسیم الگویی آرمانی از جامعه آمریکایی در ذهن این افراد می‌انجامد که در بازگشت از این دوره سعی خواهند داشت تا جوامع خود را بر اساس این آرمان‌شهر بازطراحی کنند. انتخاب رهبران فعلی و افراد تأثیرگذار در جوامع مختلف نیز به همین دلیل صورت می‌گیرد چراکه این افراد هستند که قابلیت ایجاد تغییر و مدیریت افکار عمومی را دارا می‌باشند.

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی