چندرسانه ای

میکوه و فساد اخلاقی خاخام‌های یهودی

خاخام روزنبرگ به فسادهای میکوه به‌ویژه در مسائل هم‌جنس‌گرایی اشاره‌کرده است و می‌گوید: «در این مکان‌ها از کودکانی که نمی‌دانند گناه چیست، سو استفاده می‌شود.» وی بیان می‌کند که در 20 سال گذشته تعداد مبتلایان به ایدز در این حمام‌های هم‌جنس‌بازان رشد داشته است. خاخام افشا کننده این فساد در بیت‌المقدس، معتقد است اگر وجود این مراکز فساد در آمریکا یا مناطق دولت تحت کنترل صهیونیستی فاش بشود، سرانجامی جز تعطیلین خواهند داشت، اما در بیت‌المقدس چنین میکوه هایی باز و مجاز هستند و ورود به چنین میکوه هایی برای زنان با تخفیف همراه است.

در آیین یهود، پاسخ به این را که «یک نفر با اقدام به چه عملی می‌تواند نماد تغییری اساسی در قلب و تعهدی جامع در یهودیت به شمار آید؟» و «آیا نماد برجسته، پویا و همه‌جانبه‌ای وجود دارد که نشانگر تغییری رادیکال برای ورود به آیین یهود باشد؟در قالب میکوه (Masada) قابل مشاهده است.

میکوه که نماد طاهر سازی در آیین یهود  بوده و در کنار آن، نماد فساد به‌ویژه در ارتباط خاخام‌های یهودی شده است. در باورهای یهودیت، راه تغییر را بیان کرده‌اند. نه منابع نوشتاری، نه باستان‌شناسی، هیچ‌گونه سندی درباره وجود چنین ترتیبات و تأسیسات ویژه‌ای برای «تشریفات پاک‌سازی مذهبی در یهودیت» ارائه نداده‌اند.

 

با توجه به برخی دستورات آیین یهود، این حمام به‌عنوان راه طهارت مطرح‌شده است. ورود به معابد یهود، پذیرفتن دین یهود و پاک شدن زنان بعد از عادت ماهانه، به استفاده از میکوه مشروط شده است. حتی دستورهایی نیز مبنی بر استفاده از آب‌های خاص در میکوه آمده است. میکوه باید به‌اندازه‌ای آب داشته باشد که کل بدن فرد را پوشش دهد. 

 

خاخام روزنبرگ می‌گوید: اگر وجود این مراکز فساد در آمریکا یا مناطق دولت تحت کنترل صهیونیستی فاش بشود، سرانجامشان تعطیلی است، اما در بیت‌المقدس چنین میکوه هایی باز و مجاز هستند و ورود به چنین میکوه هایی برای زنان با تخفیف همراه است.

 

دیگر پرونده رسوایی اخلاقی در میکوه های یهودی از آن خاخام مئیر پاگرو (Meir Pogrow) است. دادگاه موقت مذهبی یهودی طی دستوری از همه زنان خواسته بود که هیچ‌گونه رابطه‌ای با این خاخام نداشته باشند. این در حالی است که پاگرو، عضو یک گروه هماهنگ‌کننده خاخامی است و هم واجد شرایط قاضی مذهبی است.

روزنامه واشنگتن‌پست در سال 2014 گزارش داد که «خاخام فروئندل» ( Barry Freundel)، از زنان عریان در حال انجام طهارت در میکوه، به‌صورت مخفیانه فیلم‌های ویدئویی ضبط کرده بود. 

برخی خاخام‌ها ازجمله بریسمن (Brisman) معتقدند رسوایی‌های جنسی برخی خاخام‌ها در میکوه مسئله‌ای شخصی است و ربطی به ساختار کلی قوانین دین یهود ندارد. این عده به‌ویژه در آمریکا اظهار داشته‌اند که رسوایی چند خاخام در میکوه را نمی‌توان به‌کل یهودیت تعمیم داد و درصدد ساخت میکوه های ویژه برآمد.

 

بااین‌حال، شاید قدمت آن، به آغاز قرن اول پیش از میلاد برگردد و ازآن‌پس میکوه‌های قدیمی در سراسر سرزمین اسرائیل و جوامع مهاجر یهودی یافت شده باشد. این حمام آیینی تقریباً در هر جامعه یهودی یافت می‌شود. البته، تأکید بر جنبه تاریخی آن در آیین یهود بیش از بقیه موارد به نظر می‌آید. این واژه، در تورات و به معنی محل نگهداری آب آمده است. فرد باید در آب این حمام برای چند لحظه غوطه‌ور و بدون تنفس باشد. «غوطه‌وری» بخش اصلی هر سنت یهودی برای ورود به این آیین است و مراسم تغییر آیین بدون غوطه‌وری باطل است.1

 

بقایای یک میکوه در بنایی سلطنتی2 در ماسادا (Masada)

 

با توجه به برخی دستورات آیین یهود، این حمام را به‌عنوان راه طهارت معرفی کرده‌اند. ورود به معابد یهود، پذیرفتن دین یهود و پاک شدن زنان بعد از عادت ماهانه، به استفاده از میکوه مشروط شده است. علاوه بر آن، دستورهایی مبنی بر استفاده از آب‌های خاص در میکوه مشاهده می‌شود. میکوه باید به‌اندازه‌ای آب داشته باشد که کل بدن فرد را پوشش دهد. برخی خاخام‌های یهودی این میزان آب را 150 گالن می‌دانند. خاخام‌های یهودی همچنین معین کرده‌اند هر میکوه باید به آب طبیعی باران به طور مستقیم یا به وسیله چاهی به آن متصل باشد که آب آن چاه ناشی از باران است.3 آیین میکوه، یک آمادگی روحانی برای ازدواج نیز هست. تورات، آیین طهارت در میکوه را به زن محدود نکرده، بلکه مردان نیز باید بعد از ارتباط جنسی به میکوه بروند.

بر اساس تلمود، منبع اصلی آب میکوه از بهشت است و مردم با فرورفتن در آب میکوه تولد دوباره‌ای یافته و از گناهان گذشته پاک می‌شوند. همچنین میکوه نماد ورود انسان از زندگی رحمی به دنیا است؛ بدون آنکه گناهی داشته باشد.4 میکوه کاربردهای گوناگونی در بین یهودیان امروزی به دست آورده است؛ برای نمونه، یهودیان در نیوتن ماساچوست از میکوه به دلایلی همچون قبل و بعد از عمل جراحی، رسیدن به سن 40 سال یا 85 سال، بعد از سقط‌جنین و یا حتی برای درمان مشکلات ناباروری استفاده می‌کنند.5 این نماد طاهر سازانه، در عصر حاضر به دلیل اقدامات خاخام‌های یهودی، کارکرد دیگری برخلاف ماهیت خود پیداکرده و تبدیل به ابزاری برای سوءاستفاده‌های جنسی آن‌ها شده است.

 

برای رفع آلودگی در اسرائیل

 

خاخام روزنبرگ به فسادهای میکوه به‌ویژه در مسائل هم‌جنس‌گرایی اشاره‌کرده است و می‌گوید: «در این مکان‌ها از کودکانی که نمی‌دانند گناه چیست، سو استفاده می‌شود.» وی بیان می‌کند که در 20 سال گذشته تعداد مبتلایان به ایدز در این حمام‌های هم‌جنس‌بازان رشد داشته است. خاخام افشا کننده این فساد در بیت‌المقدس، معتقد است اگر وجود این مراکز فساد در آمریکا یا مناطق دولت تحت کنترل صهیونیستی فاش بشود، سرانجامی جز تعطیلین خواهند داشت، اما در بیت‌المقدس چنین میکوه هایی باز و مجاز هستند و ورود به چنین میکوه هایی برای زنان با تخفیف همراه است.6

در سال‌های اخیر، اخبار متعددی از رسوایی‌های خاخام‌ها در میکوه به رسانه‌ها کشیده شده است؛ برای نمونه، روزنامه واشنگتن‌پست در سال 2014 گزارش داد که «خاخام فروئندل» ( Barry Freundel)، از زنان عریان در حال انجام طهارت در میکوه، به‌صورت مخفیانه فیلم‌های ویدئویی ضبط کرده بود. به همین دلیل قربانیان این عمل، با تنظیم شکایتی، خواستار 100 میلیون دلار خسارت از وی و مؤسسات یهودی حامی او شدند. وی در سال گذشته به ارتکاب همین جرم به شش و نیم سال حبس محکوم شد.7 در کارنامه رسوایی این خاخام 64 مورد تجاوز وجود داشت. جاکابویک (Elanit Jakabovics) رئیس کنیسه اسرائیلی جورج تاون اقدامات این خاخام را نه‌تنها سبب سلب اعتماد مردم نسبت به آن و تقدس زدایی از میکوه دانسته بود، بلکه چنین رسوایی‌هایی را عامل مصونیت زدایی از خاخام‌ها تلقی کرد.8 فروئندل درنتیجه این رسوایی از کنیسه اخراج شد.

 

 

دیگر پرونده رسوایی اخلاقی در میکوه‌های یهودی از آن خاخام مئیر پاگرو (Meir Pogrow) است. دادگاه موقت مذهبی یهودی طی دستوری از همه زنان خواسته بود که هیچ‌گونه رابطه‌ای با این خاخام نداشته باشند. این در حالی بود که پاگرو، عضو یک گروه هماهنگ‌کننده خاخامی است و شرایط قاضی مذهبی را نیز دارد. اعترافات «تامارا اسکور» ( Tamara Schoor) دختر آمریکایی که به خیال تعالیم یهودی راهی اسرائیل شده بود و با پاگرو ارتباط داشت، پرده از فسادهای جنسی این خاخام نسبت به عده زیادی برداشت. اسکالر با پی‌‌بردن به این رسوایی‌ها سعی کرده بود کمپینی از قربانیان اقدامات این خاخام علیه او به راه اندازد. سوءاستفاده‌های جنسی از زنان توسط پاگرو سبب شد دادگاه مذهبی یهود اعلامیه‌ای عمومی خطاب به همه زنان صادر کند تا آن‌ها را از هرگونه ارتباطی ازاین‌دست با وی بازدارد.9

بحران نصب دوربین‌های مخفی در میکوه و ارتباط جنسی خاخام‌ها با زنان در این حمام‌ها به چالشی اساسی در بین خود خاخام‌های یهودی تبدیل‌شده است. خاخام موتی الون (Moti Elon) نیز در سال‌های 2003 و 2005 به شاگردان خود در بیت‌المقدس تجاوز جنسی کرده بود.10 تداوم این تجاوزات جنسی توسط خاخام‌ها به‌ویژه رسوایی فروئندل سبب شد برخی همچون اریس گلداستین (Eris Goldstein) به انتقاد از این روند بپردازند. وی معتقد است که «این مضحکه‌ها را نباید حادثه‌های جدا دانست، بلکه این رسوایی‌ها نتیجه سیستمی است که هم به جنسیت سازی و جنسیت زدایی از زن می‌پردازد و همه این‌ها در لوای قانون یهود صورت می‌گیرد. سیستمی که به یک زن اجازه می‌دهد لکه‌های پس از قاعدگی خود را به خاخام نشان دهد و خاخام دسترسی او به رابطه جنسی را تعیین کند، علاقه هرزگی برای خاخام را پدید می‌آورد؛ در ساختاری که اجازه بروز تمایلات جنسی به جوانان را حتی در صحبت کردن نمی‌دهد، علایق شهوانی ایجاد جذابیت می‌کند؛ در ساختاری که میکوه، جذابیت فانتزی خود را به‌عنوان مکانی غیرقابل‌دسترس برای زنان حفظ می‌کند و درعین‌حال، خاخام‌ها به زنان در میکوه ها تجاوز می‌کنند، علائق شهوانی را آشکار می‌کند.11

 

 

رسوایی همجنسگرایی زنان نیز در دیگر مراکز آموزشی یهودی‌ها آشکارشده است. رسوایی مدرسه آداس یسروئل (Adass Yisroel) ملبورن استرالیا نمونه این افتضاحات است. مسئول مدرسه با فریفتن دختران زیر 18 سال به آن‌ها تجاوز جنسی کرده بود و برخی از دانش آموزان که پس از ازدواج، این مسئله برای تداوم زندگی‌شان مشکل‌ساز می‌شد، در مشاوره به این رابطه اعتراف کرده بودند.12

رسوایی‌های خاخام‌ها در میکوه، نه‌تنها انحراف در آیین یهود را آشکار کرده، بلکه موجب بی‌اعتمادی در میان جوامع یهودی به‌ویژه زنان شده است افرادی همچون ربکا کوهن (Rebecca Cohen) درصدد احیای این اعتماد ازدست‌رفته برآمده‌اند تا با بازگشایی میکوه مخصوص زنان این رسوایی را کم‌رنگ کنند. بااین‌حال برخی خاخام‌ها ازجمله بریسمن (Brisman) معتقدند رسوایی‌های جنسی برخی خاخام‌ها در میکوه مسئله‌ای شخصی است و ربطی به ساختار کلی قوانین دین یهود ندارد. این عده به‌ویژه در آمریکا اظهار داشته‌اند که رسوایی چند خاخام در میکوه را نمی‌توان به‌کل یهودیت تعمیم داد و درصدد ساخت میکوه‌های ویژه برآمد.13

به نظر می‌رسد موارد افشاشده از فساد اخلاقی خاخام‌های یهود، تنها نمونه‌هایی اندک از فساد ساختاری در اسرائیل و تحریف در آیین اصیل یهودیت باشدT اما همین موارد افشاشده نیز زمینه بی‌اعتباری خاخام‌ها و چنین آیین منحطی را در جوامع یهودی فراهم می‌کند.

مشاهده مطلب
  • نظرات مخاطبان
عضویت در خبرنامه
سایت هادی